ทำไม เออร์ลิง ฮาลันด์ ถึงเลือกเล่นให้ ทีมชาตินอร์เวย์ แทนที่จะเป็น อังกฤษ?

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ปี 2000 ที่โรงพยาบาล Leeds General Infirmary เด็กชายเออร์ลิง เบราต์ ฮาลันด์ ลืมตาดูโลกบนแผ่นดินยอร์กเชียร์ ประเทศอังกฤษ

ซึ่งในตอนนั้น อัลฟ์-อิงเก้ ฮาลันด์ พ่อของเขากำลังค้าแข้งอยู่กับ ลีดส์ ยูไนเต็ดทำให้ในทางกฎหมายและตามกฎของ FIFA ฮาลันด์ มีสิทธิ์ทุกประการในการรับใช้ ทีมชาติอังกฤษ

ความผูกพันของ ฮาลันด์ กับ อังกฤษ ถือว่าแน่นแฟ้นเอามาก ๆ ส่วนนึงเพราะ ฮาลันด์ เติบโตมากับ ลีดส์ ยูไนเต็ด และเคยเป็นแฟนตัวยงของสโมสรเนื่องจากเชียร์ตามคุณพ่อ 

แต่สิ่งที่ทำให้ อังกฤษ พลาดใช้งาน ฮาลันด์ เป็นเพราะเขาใช้เวลาเพียง 3-4 ขวบเท่านั้นในแดนผู้ดี ก่อนครอบครัวจะย้ายกลับไปยังเมืองบรีนเนะ ประเทศนอร์เวย์ 

เหตุผลก็เพราะคุณพ่อของเขาต้องเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพเนื่องจากอาการบาดเจ็บนั้นแหละ

"ผมอยู่ นอร์เวย์ มานานมาก ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องธรรมชาติที่ผมจะเลือกนอร์เวย์" 

นี่คือคำตอบที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังจากปากของ ฮาลันด์ 

ในขณะที่ อังกฤษ สร้างนักเตะผ่านระบบอะคาเดมี่ที่เข้มข้น แต่ นอร์เวย์ กลับสร้าง ฮาลันด์ ขึ้นมาด้วยโมเดล "Joy over pressure" หรือแปลเป็นไทยคือการให้ความสำคัญกับความสนุกมากกว่าชัยชนะ

ภายใต้กฎของสมาคมกีฬานอร์เวย์ (NIF) เด็กที่อายุต่ำกว่า 13 ปีจะไม่มีการจดแต้ม ไม่มีตารางคะแนน และไม่มีถ้วยรางวัล เพื่อให้เด็ก ๆ ได้ลองเล่นกีฬาที่หลากหลาย

ซึ่ง ฮาลันด์ ในวัยเด็กไม่ได้เล่นแค่ฟุตบอล แต่เขายังเล่นแฮนด์บอล, กรีฑา และสกีข้ามทุ่ง

การกระโดดโหม่งทำประตูที่ดูเหมือนผิดมนุษย์มนาของเขาในปัจจุบัน หลายฝ่ายวิเคราะห์ว่า ส่วนหนึ่งมาจากพื้นฐานการกระโดดในกีฬาแฮนด์บอลที่เขาฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก

สภาพแวดล้อมที่บรีนเนะ เมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรเพียง 12,000 คน ได้หล่อหลอมตัวตน ไวกิ้ง ของเขาให้แข็งแกร่งเกินกว่าที่ความเป็นคนอังกฤษในอดีตจะพรากมันไปได้

แกเร็ธ เซาธ์เกต อดีตกุนซือทีมชาติอังกฤษ เคยยอมรับว่าทางสมาคมฟุตบอลอังกฤษ (FA) ติดตามสถานการณ์ของ ฮาลันด์ มาโดยตลอด 

แต่เจ้าตัวมีความชัดเจนตั้งแต่วันแรกว่าต้องการเล่นให้ นอร์เวย์ 

ฮาลันด์ เริ่มลงเล่นในระดับเยาวชนให้ นอร์เวย์ ทุกชุด และเมื่อเขาลงเล่นในเกมทางการระดับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดพบกับ มอลตา เมื่อปี 2019 ประตูสู่ทีมชาติอังกฤษ ก็ปิดตายลงทันทีตามกฎของ FIFA

แม้ ฮาลันด์ จะยอมรับอย่างติดตลกว่าเขาอยากได้พาสปอร์ตอังกฤษ และรู้สึกว่า อังกฤษ คือบ้านหลังที่สอง 

แต่ในฐานะนักฟุตบอลอาชีพ เขาเลือกที่จะเป็น "ปลาใหญ่ในบ่อเล็ก" ที่พยายามพา นอร์เวย์ กลับมายิ่งใหญ่ในรอบ 28 ปี มากกว่าการเป็นฟันเฟืองหนึ่งในเครื่องจักรทีมสิงโตคำราม

บางครั้ง "บ้าน" อาจไม่ได้หมายถึงสถานที่ที่คุณเกิดเสมอไป แต่มันคือสถานที่ที่สร้างตัวตนของคุณขึ้นมา 

การที่เขามีสถิติยิงถล่มทลาย 62 ประตูจาก 54 นัดให้ นอร์เวย์ (ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของ แฮร์รี่ เคน เสียอีก) คือสิ่งที่บอกว่าเขาไม่ได้เสียใจกับการตัดสินใจครั้งนั้นเลย

ในเกมนัดสำคัญระหว่าง อังกฤษ และ นอร์เวย์ ค่ำคืนนี้ ฮาลันด์ พูดทิ้งท้ายไว้อย่างน่าสนใจว่า 

"ผมคิดว่าพวกคุณ (นักข่าว) ควรโยนความกดดันไปที่พวกนักเตะอังกฤษดีกว่า" 

เป็นการแสดงออกถึงความมั่นใจสไตล์ ฮาลันด์ ที่พร้อมจะพิสูจน์ให้โลกเห็นว่า แม้เขาจะเกิดในลีดส์ แต่จิตวิญญาณของเขาคือ ไวกิ้ง ร้อยเปอร์เซ็นต์นั่นเอง

ตัน กวาร์ดิโอล่า