ความศรัทธาสู่ฝันที่เป็นจริง

เป็นความเปลี่ยนแปลงที่พวกเราหลาย ๆ คนอาจรู้สึกกังวล

กังวลว่าความสุขที่เคยได้รับ ความภาคภูมิใจที่เคยเกิดขึ้น ความปลาบปลื้มปีติครั้งแล้วครั้งเล่าที่พวกเธอเคยมอบให้กับเรานั้น เราจะมีวันได้สัมผัสกับมันอีกไหม

จะมีโมเมนต์เหล่านั้นอีกไหม

เราไม่แน่ใจเลยว่าจะเป็นไปได้ คล้ายความรักทั้งมวลที่เรามีนั้นต่างมอบให้พวกเธอไปหมดสิ้นแล้ว

วรรณา บัวแก้ว, ปลื้มจิตร์ ถินขาว, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา, นุศรา ต้อมคำ, อรอุมา สิทธิรักษ์, มลิกา กันทอง และเหล่ารุ่นน้องของพวกเธอ ปิยะนุช แป้นน้อย, ฐาปไพพรรณ ไชยศรี, พรพรรณ เกิดปราชญ์, ทัดดาว นึกแจ้ง, หัตถยา บำรุงสุข, อัจฉราพร คงยศ, พิมพิชยา ก๊กรัมย์, ชัชชุอร โมกศรี

เราไม่เพียงมีความสุขกับผลงานของพวกเธอ แต่ยังภาคภูมิใจไปกับการสู้ยิบตาของพวกเธอ ความพยายามของพวกเธอ รอยยิ้มของพวกเธอ

เรารักพวกเธอ ก็ด้วยความเป็นพวกเธอ ด้วยแคแร็กเตอร์และเสน่ห์ดึงดูดของพวกเธอแต่ละคนที่เมื่อมารวมกันแล้วกลายเป็นความลงตัว

7 เซียนคือตำนานไปแล้ว ขึ้นหิ้งอยู่ตรงนั้น เป็นที่รัก เป็นที่ชื่นชม เป็นแบบอย่างและแรงบันดาลใจให้นักวอลเล่ย์บอลรุ่นน้อง ๆ

ในด้านอารมณ์ความรู้สึก แน่นอนเราอาจกังวลว่าช่วงเวลาอันรุ่งเรืองนี้จะหมดสิ้นไป หรือมองไม่เห็นเลยว่าจะมีความรู้สึกแบบเดียวกันนี้เกิดขึ้นมาอีกเมื่อไหร่

เมื่อไม่มีพวกเธอแล้ว ความสุขเหล่านั้นจะกลับมาอีกไหม

เราโหยหา เราใจหาย รุ่นพี่ไปกันหมดแล้ว รุ่นน้องก้าวขึ้นมาแทน แล้วรุ่นหลังที่ตามมาเล่า พวกเธอจะพาทีมวอลเล่ย์บอลของเราไปถึงไหน

จะสานต่อผลงานของพี่ ๆ 7 เซียนได้อย่างไร.. เราไม่ค่อยมั่นใจ

เป็นธรรมดาล่ะครับที่เราจะรู้สึกอย่างนั้น ก็เพราะทีมลูกยางสาวยุค 7 เซียนมีอะไรบางอย่างที่พิเศษจริง ๆ

กระนั้นมันก็เหมือนกับทุก ๆ เรื่องที่ผ่านมา มีคลื่นลูกเก่าก็ย่อมมีคลื่นลูกใหม่ มีคลื่นลูกใหม่ก็ย่อมมีคลื่นลูกใหม่กว่า

วอลเล่ย์บอลสาวไทยอาจไม่ได้ว่ากันด้วยยุคเดิมอีกแล้ว แต่พวกเธอในรุ่นใหม่เดินหน้าต่อ ด้วยพัฒนาการที่เติบโตขึ้นไปอีก

หลายคนไปเล่นลีกอาชีพในต่างประเทศ ผ่านการแข่งขันระดับสูง เก็บเกี่ยวประสบการณ์มากมาย

นักกีฬาเกือบครึ่งทีมของชุดที่เพิ่งจะสร้างประวัติศาสตร์ไปโอลิมปิกคราวนี้เล่นอยู่ในสหรัฐอเมริกา และก่อนที่จะเดินทางไปเล่นในเมืองลุงแซม พวกเธอยังไปเล่นในประเทศชั้นนำอื่น ๆ มาก่อน

พรพรรณเคยเล่นที่ญี่ปุ่น โรมาเนีย เกาหลีใต้ ก่อนไปสหรัฐฯ.. ปิยะนุชเคยเล่นที่คาซัคสถาน อาเซอร์ไบจาน.. อัจฉราพรเคยเล่นที่ตุรกี ญี่ปุ่น.. พิมพิชญาเคยเล่นที่อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เยอรมัน ฝรั่งเศส.. ศศิภาพรเคยเล่นที่ตุรกี.. ณัฏฐณิชาเคยเล่นที่ญี่ปุ่น

เพราะฉะนั้น คุณภาพในภาพรวมของทั้งทีมยังจัดว่าดีเยี่ยม มีทั้งฝีมือ ประสบการณ์การแข่งขันระดับสูง และวิถีบางอย่างในธรรมชาติของทีมลูกยางสาวไทย

วิถีบางอย่างที่อาจไม่เหมือนใคร.. อย่างที่ นุศรา ต้อมคำ เคยพูดเอาไว้ระหว่างที่โผล่มาเซอร์ไพรส์น้อง ๆ ที่กำลังเตรียมตัวทำศึกเนชั่นส์ ลีก รอบ 8 ทีมสุดท้ายกับตุรกีเจ้าภาพเมื่อปี 2022 นั่นแหละ

คราวนั้นซาร่าบอกน้อง ๆ ทุกคนว่า "เอานะทุกคน ออกไปโชว์ให้เต็มที่เลย พี่บอกไว้เลยว่า วอลเล่ย์บอลน่ะ เล่นธรรมดาใครๆ ก็เล่นได้เนอะ แต่ถ้าเล่นในแบบทีมเราน่ะ ไม่มีใครทำได้นะ"

เล่นในแบบทีมเรา..

ในวันที่กำแพงอันสูงใหญ่แห่งโอลิมปิกถูกพิชิตในที่สุด เราก็ได้รู้ว่าความสุขที่เราเคยกังวลว่าจะมลายไปนั้น แท้จริงแล้วไม่ได้หายไปไหนเลย

มันยังคงอบอวลอยู่ และยังมี "พวกเธอ" ที่สานต่อภารกิจของ "พวกเธอ" นำมันมาให้พวกเราทุกคน

ครับ.. จาก "พวกเธอ" สู่ "พวกเธอ"

น้ำตาไหลนองหน้าเหมือนกัน แต่ไม่ใช่น้ำตาจากอารมณ์เดิมคราวอกหักหนัก ๆ จากการคัดเลือกโอลิมปิก 2016, 2016 หรือ 2020 อีกแล้ว

วินาทีที่ลูกตบจากมือชัชชุอรแฉลบแขนผู้เล่นจีนเป็นทัชเอ๊าต์.. ใครเลยจะลืมความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นได้

ใครเลยจะลืมภาพที่บรรดาสาวน้อยผู้พิชิตโลกของพวกเราวิ่งกรูเข้ามากอดกันกลม บางคนฟุบกับพื้น บางคนเอามือกุมหน้า ร่ำไห้อย่างไม่อายใคร

เราทำได้แล้ว.. ความฝันเป็นจริงแล้ว

วินาทีที่กล้องจับไปที่โค้ชอ๊อต เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร โอบกอดลูกศิษย์แล้วแหงนหน้าตะโกนบอกฟ้า ผมเชื่อว่าเราหลายคนที่อาจจะยังกลั้นน้ำตาไว้ได้อยู่จนถึงตอนนั้นมาทำนบพังเอาก็ฉากนี้

มันทนไม่ไหวหรอกครับ เพราะพวกเรารู้ดีถึงความฝันครั้งนี้ของโค้ชและนักกีฬาทุกคน

กี่ปีแล้วนะที่เราได้อยู่ได้เห็นได้ร่วมแบ่งปันรอยยิ้มเสียงหัวเราะและน้ำตามาด้วยกัน ได้กอดคอให้กำลังใจกัน รู้สึกผูกพันเหมือนโค้ชและลูกศิษย์ของโค้ชเป็นคนในครอบครัว

เรารู้ดีว่าความฝันนี้มันยิ่งใหญ่เพียงใด ยากยิ่งเพียงใด และทุก ๆ คนทุ่มเทถวายชีวิตให้กับมันเพียงใด

ความฝันอันแรงกล้าของโค้ชที่อยากพาทีมชาติไทยไปโอลิมปิก ต้องอาศัยเวลา อาศัยความมุมานะ อาศัยความเป็นหนึ่งเดียว อาศัยกำลังใจ อาศัยความศรัทธา

ความศรัทธา..

อย่างที่กัปตันกิ๊ฟ วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ เคยให้สัมภาษณ์ทั้งน้ำตาหลังเจ็บหนักอีกครั้งคราวพลาดตั๋วไปโอลิมปิก 2016

"อย่าเพิ่งหมดศรัทธากับวอลเล่ย์บอลไทย ถึงแม้ว่าความพ่ายแพ้ครั้งนี้เราอาจจะทำได้ไม่ตามเป้า แต่เราจะเอาความผิดหวังความพ่ายแพ้ครั้งนี้ไปผลักดันแล้วก็พัฒนานักกีฬาของเราทุกคนไม่ว่าจะเป็นรุ่นเก่าที่ยังเล่นอยู่ แล้วก็รุ่นใหม่ที่จะขึ้นมา เพื่อที่จะเอาการพ่ายแพ้ครั้งนี้เป็นบทเรียน

"กิ๊ฟคิดว่าในรายการอื่น ๆ ต่อไปเนี่ย ทุกคนก็จะพยายามพัฒนาตัวเอง แล้วก็สร้างความสุขให้กับคนไทยต่อไป ติดตามเชียร์พวกเราต่อไปนะคะ"

พวกเธอทำตามที่พูดเอาไว้ทุกอย่างจริง ๆ

เรียนรู้บทเรียน พัฒนาตัวเอง และสร้างความสุขให้กับพวกเราทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้อง

ความกังวล ความไม่แน่ใจ และคำถามที่เคยเกิดขึ้น

ความสุขที่เคยได้รับในวันนั้น ความภาคภูมิใจในวันนั้น ความปลาบปลื้มปีติในวันนั้น.. เราจะมีวันได้สัมผัสกับมันอีกไหม จะมีโมเมนต์เหล่านั้นอีกไหม

ในวันนี้ทีมวอลเล่ย์บอลหญิงของเรามอบคำตอบให้กับพวกเราแล้วนะครับ

-------------------------

นักกีฬาวอลเล่ย์บอลหญิงชุดแชมป์เอเชีย 2026 และคว้าตั๋วไปโอลิมปิก แอลเอเกมส์ 2028

Setter (ตัวเซต)

พรพรรณ เกิดปราชญ์ (ชมพู่) - กัปตันทีม

ณัฏฐณิชา ใจแสน (นุกนิก)

Libero (ตัวรับอิสระ)

ปิยะนุช แป้นน้อย (แป้น, ปลาวาฬ)

กัลยรัตน์ คำวงษ์ (เอย)

Middle Blocker (บอลเร็ว/บอลกลาง)

ทัดดาว นึกแจ้ง (แนน)

วิมลรัตน์ ทะนะพันธุ์ (ไก่)

กัญญารัตน์ ขุนเมือง (โบว์)

แก้วกัลยา กมุลทะลา (ทิพย์)

Opposite / Right-side Hitter (บีหลัง)

พิมพิชญา ก๊กรัมย์ (บีม)

อัจฉราพร คงยศ (เพียว)

Outside Hitter (หัวเสา)

ชัชชุอร โมกศรี (บุ๋มบิ๋ม)

ศศิภาพร จันทวิสูตร (ออมสิน)

วริศรา สีทาเลิศ (เฟิร์น)

จิดาภา นาหัวหนอง (แบม)

เจ้าหน้าที่ทีม

อัมรินทร์ บุญคง (ผู้จัดการทีม)

เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร (หัวหน้าผู้ฝึกสอน)

ธีรศักดิ์ นาคประสงค์ (ผช.ผู้ฝึกสอน)

อรอุมา สิทธิรักษ์ (ผช.ผู้ฝึกสอน)

Shin Yoshida (ผช.ผู้ฝึกสอน)

พ.ต.นพ. อนุวัฒน์ วัลลภาพันธุ์ (แพทย์ประจำทีม)

ดร.สืบสาย บุญวีรบุตร (ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาการกีฬา)

ดร.นาทรพี ผลใหญ่ (นักวิทยาศาสตร์การกีฬา)

เอกลักษณ์ ปิติสา (นักวิทยาศาสตร์การกีฬา)

สุฑามาศ สุทธิวิริยะกุล (นักกายภาพบำบัด)

พรรณิภา ฉิมฉาค (นักกายภาพบำบัด)

ตังกุย