ราชัน "สลิ้งแตก" : เมื่อรวมดาราโลกกลายเป็นยาพิษที่กัดกิน เรอัล มาดริด จากภายใน

หากเปรียบสโมสรฟุตบอลเป็นงานศิลปะ เรอัล มาดริด ในยุคของ ฟลอเรนติโน่ เปเรซ ก็คงไม่ต่างอะไรกับภาพวาดที่ใช้สีราคาแพงที่สุดในโลกมาละเลงลงบนผืนผ้าใบใบเดียว

แต่คำถามที่ค้างคาใจคอลูกหนังมาทุกยุคทุกสมัยคือ "ทำไมการมีนักเตะที่เก่งที่สุดในโลกมาอยู่รวมกัน ถึงไม่สามารถการันตีความสำเร็จได้เสมอไป?"

วันนี้ SIAMSPORT จะพาไปถอดรหัสของ "The Superstar Paradox" หรือความย้อนแย้งของซูเปอร์สตาร์ ที่กำลังสั่นคลอนอาณาจักร "ราชันชุดขาว" ในเวลานี้

ทองคำที่ฉาบไว้... แต่ไม่มีเครื่องยนต์

ย้อนกลับไปในปี 2003 ซีเนดีน ซีดาน เคยกล่าวประโยคอมตะไว้ตอนที่สโมสรตัดสินใจขาย โคล้ด มาเกเลเล่ เพื่อเปิดทางให้กับการเข้ามาของ เดวิด เบ็คแฮม ว่า 

"คุณจะเอาทองไปฉาบรถเบนท์ลีย์ทำไม ในเมื่อคุณเพิ่งเสียเครื่องยนต์ของมันไป?"

นั่นคือบทเรียนแรกที่ มาดริด เคยจ่ายด้วยราคาแพงลิบลิ่ว การขาย มาเกเลเล่ ที่เปรียบเสมือน "เครื่องยนต์" หรือมิดฟิลด์ตัวรับที่คอยปิดทองหลังพระ ทำให้ทีมเสียสมดุลอย่างรุนแรง

แม้จะมีแข้งระดับโลกอย่าง ซีดาน, ฟิโก้ และโรนัลโด้ อยู่ในสนาม แต่เมื่อขาดคนที่คอย "กวาดขยะ" หลังบ้านก็รั่วจนพังทลาย

ซึ่งสถานการณ์นี้กำลังกลับมาหลอกหลอนพวกเขาอีกครั้งในยุคปัจจุบัน

เมื่อ "พระเอก" ล้นจอ จนพื้นที่ทับซ้อน

ในเชิงแทคติก การมาของ คิลิยัน เอ็มบัปเป้ กำลังทำให้ระบบของ คาร์โล อันเชล็อตติ เกิดภาวะ "อัมพาตทางโครงสร้าง" 

ข้อมูลจากเหล่าสื่อระบุว่า เอ็มบัปเป้, วินิซิอุส จูเนียร์ และ จู๊ด เบลลิงแฮม ต่างต้องการเล่นในพื้นที่ "ฮาล์ฟสเปซ" ฝั่งซ้ายเหมือนกันหมด

เมื่อซูเปอร์สตาร์ทุกคนอยากเป็นคนถือบอลและจบสกอร์ ผลที่ตามมาคือ การยืนตำแหน่งทับซ้อน และพื้นที่ตรงกลางกลับว่างเปล่า เพราะทุกคนฉีกไปเล่นตำแหน่งที่ตัวเองถนัด

หนึ่งสิ่งที่เห็นได้ชัดคือ เกมรับที่หายไป เพราะในฟุตบอลยุคใหม่ ถ้าแนวหน้าไม่ช่วยกดดัน ระบบรับทั้งทีมจะพังทันที ซึ่งเหล่าซูเปอร์สตาร์มักจะมี "เอกสิทธิ์" ในการไม่วิ่งไล่บอล

รวมทั้งการทำลายดาวรุ่ง คุณลองดูแข้งพรสวรรค์อย่าง อาร์ด้า กือแลร์ ต้องถูกดองอยู่ข้างสนามในบางเกมเพียงเพราะทีมต้อง "เกรงใจ" ชื่อชั้นของแข้งบิ๊กเนม

พิษร้ายในห้องแต่งตัว และสภาวะ "เกี่ยงกันแบก"

ในทางจิตวิทยา การมีคนเก่งล้นทีมมักนำไปสู่ปรากฏการณ์ที่เรียกว่า Social Loafing หรือการที่บุคคลในกลุ่มทุ่มเทแรงกายน้อยลง เพราะคิดว่าเดี๋ยว "คนเก่งคนอื่น" ก็คงจะจัดการให้เอง

แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือ "ความแตกแยก" 

มีรายงานว่าห้องแต่งตัวของมาดริดในตอนนี้เข้าขั้นวิกฤต มีนักเตะถึง 6 คนที่ไม่ยอมคุยกับกุนซือ และมีการกระทบกระทั่งกันเองระหว่างนักเตะแกนนำอย่าง วัลเวร์เด้ และ ชูอาเมนี่ 

เมื่ออีโก้ของแต่ละคนสูงกว่าตราสโมสร "ทีมรวมดารา" จึงกลายเป็นเพียงกลุ่มคนที่สวมเสื้อสีเดียวกัน แต่ไม่ได้สู้เพื่อกันและกัน

ทีมแชมป์ VS ทีมรวมคนเก่ง

ประวัติศาสตร์ของทั้ง เรอัล มาดริด และ เปแอสเช สอนให้เรารู้ว่า "เงินซื้อนักเตะได้ แต่ซื้อความสำเร็จในรูปแบบถ้วยรางวัลไม่ได้เสมอไป" 

ทีมฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้วัดกันที่จำนวนบัลลงดอร์ในทีม แต่วัดกันที่ "เคมี" และการยอมเสียสละเพื่อส่วนรวม

อย่างที่ประโยคคลาสสิกว่าไว้ "Champion team will always beat a team of champions" (ทีมที่เป็นแชมป์ จะชนะทีมที่รวมเอาคนเก่งมาไว้ด้วยกันเสมอ) 

หากราชันชุดขาวไม่สามารถสลายอีโก้และหา "เครื่องยนต์" ที่แท้จริงให้เจอ ทองคำที่ฉาบไว้บนรถเบนท์ลีย์คันนี้ ก็อาจจะเป็นเพียงเปลือกนอกที่รอวันผุพัง...