ความฝันของคนอเมริกัน

ผมว่ามันน่าสนใจในการมาดูชาติเจ้าภาพที่คิดว่าตัวเองคือโลก ในทำนองที่ว่าคิดอยากจะทำสงครามกับใครก็ทำ คิดอยากจะไม่ทำการค้ากับใครก็ตัดสายสัมพันธ์โดยไม่ใยดี

และสำคัญที่สุดพวกเขาคือชาติที่เรียกกีฬาลูกกลมๆว่าซอคเกอร์โดยซอคเกอร์ก็ไม่ใช่กีฬาหมายเลขหนึ่งเหมือนชาติอื่นๆซะด้วย

"ผมคิดว่าเรามีโอกาสเข้าถึงรอบแปดทีมเป็นอย่างน้อย ผมมีความมั่นใจในทีมชุดนี้"อเมริกันชนรายหนึ่งบอกกับผมเอาไว้ก่อนเกม

แน่นอนครับมันมีเหตุผลที่ทำให้เขาคิดเช่นนั้น

ออกสตาร์ทสองเกมแรกกวาดไป6แต้มเต็มโดยเป็นครั้งแรกนับแต่ปี1930โน่นเลยที่พวกเขาชนะติดต่อกันในประวัติศาสตร์เวิล์ด คัพ ก็ไม่แปลกใจที่เมาริซิโอ โปเช็ตติโน่ถึงเป็นที่รักของแฟนบอลอเมริกา พวกเขาเป็นชาติที่มีทุกอย่างพร้อมอยู่แล้ว ต้องการแค่ความเชื่อมั่น

ในSoFi Stadiumสนามที่ถือว่าล้ำสมัยที่สุดก็ว่าได้ในบอลโลกคราวนี้ก็พบเหล่าเซเลบแห่มาดูเพียบ ไล่ตั้งแต่แบร็ด พิตต์, ปารีส ฮิลตัน, เอ็ดเวิร์ด นอร์ตันไปจนถึงเลโอนาร์โด ดิ คาปริโอซึ่งมันก็สะท้อนในอีกมุมของความเป็นแอลเอ

ลอสแอนเจลิสหรือที่เราเรียกกันติดปากว่าLAมีสมญานามที่ใครๆก็รู้กันดีว่าเมืองแห่งฮอลลีวู้ด 

ถ้าอเมริกาทำให้คนติดงอมแงมเรื่องความบันเทิงได้แล้วทำไมจะให้ยอมรับไม่ได้ว่าพวกเขาก็มีดีเช่นกันในแง่ของซอคเกอร์

หลังการันตีเป็นแชมป์กลุ่มแน่นอนก็ทำให้โปเช็ตติโน่ตัดสินใจเปลี่ยนถึง9ตำแหน่ง มันยากหลีกเลี่ยงว่าจะไม่ส่งผลกระทบต่อรูปทรงของทีมโดยเฉพาะในเกมรับ ก่อนนี้สองเกมที่ผ่านมาตุรกีเองสร้างโอกาสได้ถึง62ครั้งแต่ไม่มีสักสกอร์

พอมาถึงเกมสุดท้ายที่ไม่มีความหมายแล้วก็ว่าได้ ยิงสองเข้าสองซะงั้น

แต่ถึงแม้จะเปลี่ยนแทบยกทีมก็แสดงให้เห็นแล้วว่ายูเอสเอภายใต้โปเช็ตติโน่มีศักยภาพแค่ไหน จากที่ตามหลังอยู่ในครึ่งแรก1-2ก็ยังสามารถกลับมาตามตีเสมอได้ จากนั้นก็มีโอกาสแซงนำ2-3หนก่อนสุดท้ายตุรกีจะมาทำประตูชัยทดเจ็บ

รอบ32ทีมเจอบอสเนียที่ซาน ฟรานซิสโกถือว่ามีโอกาสดีเลยที่จะได้ตีตั๋วเข้ารอบ16ทีมโดยในกรณีทำสำเร็จก็มีแนวโน้มเจอเบลเยี่ยมหรืออียิปต์ที่ซีแอตเทิ่ลต่อ

ถามว่าใครบ้างจะไม่เชื่อว่ารอบแปดทีมอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมสำหรับชาติเจ้าภาพร่วมอย่างอเมริกา?

ต้องบอกว่าฟุตบอลโลกคราวนี้มันข่างยอดเยี่ยมในหลายๆแง่ ไม่ว่าจะเรื่องของสนามที่อลังการ, บรรยากาศโดยรวม, อารมณ์ร่วมจากกองเชียร์แต่ละชาติไปจนถึงวิธีการนำเสนอของแต่ละเมืองที่ได้รับเลือกให้จัด

รวมSoFi Stadiumก็เท่ากับผมสะพายเป้ไปมาแล้ว6สนามด้วยกัน

คนอเมริกันมีความฝันอย่างไร

ผมก็มีความฝันอย่างนั้นครับ

"ไก่ป่า"