ปิดฉากนิมิบุตร! กรมพลศึกษา เตรียมส่งคืนพื้นที่ให้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 1 ต.ค.นี้

การแข่งขันฟุตซอล กีฬาระหว่างโรงเรียนกรมพลศึกษา ประจำปีการศึกษา 2569 “DPE WOW Futsal Cup 2026” ประเภท ก นับเป็นแข่งขันรายการสุดท้ายที่ได้จัดขึ้น ณ อาคารกีฬานิมิบุตร ก่อนที่ กรมพลศึกษา จะทำการส่งมอบพื้นที่คืนให้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2569 เป็นต้นไป ตามแผนการบริหารจัดการพื้นที่

เหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นการปิดฉากบทบาทสำคัญของ “สังเวียนนิมิบุตร” สนามกีฬาในร่มระดับตำนานที่ตั้งอยู่ภายใน สนามกีฬาแห่งชาติ ย่านปทุมวัน ซึ่งเปิดใช้งานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 และอยู่คู่กับวงการกีฬาไทยมาอย่างยาวนานกว่า 63 ปี โดยเป็นสถานที่สร้างความทรงจำให้กับนักกีฬาเยาวชน ทีมชาติ และแฟนกีฬาหลายยุคหลายสมัย

สำหรับ อาคารกีฬานิมิบุตร มีความจุผู้ชมประมาณ 5,600 ที่นั่ง ผ่านการรองรับการแข่งขันกีฬาในร่มระดับชาติและนานาชาติมาแล้วหลากหลายประเภท อาทิ ฟุตซอล, แบดมินตัน, บาสเกตบอล, แฮนด์บอล, ยิมนาสติก และมวย โดยเฉพาะกีฬาฟุตซอลที่นิมิบุตรถูกยกให้เป็นสังเวียนที่มีภาพจำสำคัญของวงการโต๊ะเล็กไทย ทั้งในระดับนักเรียน สโมสร และทีมชาติมาตลอดหลายทศวรรษ

ทั้งนี้ ประวัติความเป็นมาของพื้นที่ สนามกีฬาแห่งชาติ มีความเชื่อมโยงกับ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มาอย่างยาวนาน โดยข้อมูลจากเอกสาร กรมศิลปากร ระบุว่า เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2492 กรมพลศึกษา ได้ทำสัญญาเช่าที่ดินจาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บนพื้นที่รวม 77 ไร่ 9 งาน เป็นระยะเวลา 29 ปี เพื่อจัดสร้างสนามกีฬาแห่งชาติ โรงเรียนฝึกหัดครูพลศึกษา และสโมสรสถานลูกเสือ

ต่อมาได้มีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 และก่อสร้างแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2495 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น “สนามศุภชลาศัยกรีฑาสถานแห่งชาติ” เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 เพื่อเป็นเกียรติแก่ หลวงศุภชลาศัย อธิบดีกรมพลศึกษาในขณะนั้น

นอกจากนี้ ข้อมูลจาก คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระบุเพิ่มเติมว่า พื้นที่บริเวณดังกล่าวเดิมคือ “วังกลางทุ่ง” หรือ “วังใหม่” ซึ่ง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานวังและที่ดินโดยรอบให้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนที่รัฐบาลจะเข้ามาขอเช่าและพัฒนาเป็นพื้นที่สนามกีฬาแห่งชาติในเวลาต่อมา

ศึก