ฟีฟ่า อาเซียน คัพ = ช้างศึกอุ่นเครื่องปิด?

แต่สิ่งที่ถูกพูดถึงมากกว่าฟุตบอลในสนาม กลับเป็นเรื่องนอกสนามอย่างลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสด เพราะจนถึงตอนนี้ยังไม่มีความชัดเจนว่าแฟนบอลไทยจะได้รับชมการแข่งขันแบบถูกลิขสิทธิ์หรือไม่

สาเหตุหลักยังคงเป็นเรื่องเดิม นั่นคือราคาค่าลิขสิทธิ์ที่ถูกตั้งไว้ค่อนข้างสูง มีรายงานว่าตัวเลขอยู่ที่ประมาณ 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือราว 66 ล้านบาท ซึ่งเป็นภาระไม่น้อยสำหรับผู้ประกอบการสื่อในช่วงที่เศรษฐกิจยังไม่ได้อยู่ในภาวะคึกคักเหมือนในอดีต

สิ่งที่น่าสนใจคือ ในขณะที่ค่าลิขสิทธิ์ยังอยู่ในระดับสูง เงินรางวัลของรายการกลับลดลงจากเดิม โดยทีมแชมป์จะได้รับ 650,000 ดอลลาร์สหรัฐ ลดลงจากที่เคยอยู่ระดับ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วงก่อนหน้านี้

แน่นอนว่าการตัดสินใจของผู้ถือลิขสิทธิ์มีเหตุผลในมุมธุรกิจของตัวเอง แต่ในอีกด้านหนึ่ง ผู้ที่ต้องคำนวณความคุ้มค่ามากที่สุดก็คือสถานีโทรทัศน์หรือเอกชนที่สนใจซื้อสิทธิ์ เพราะเมื่อนำต้นทุนมาเทียบกับรายได้จากโฆษณาและผู้สนับสนุน หลายฝ่ายอาจมองว่าตัวเลขยังไม่จูงใจมากพอ

ยิ่งเมื่อมองไปที่โปรแกรมรอบแบ่งกลุ่มของทีมชาติไทย ที่ต้องพบกับ ปากีสถาน, ฟิลิปปินส์ และ เวียดนาม ก็ต้องยอมรับว่ามูลค่าทางการตลาดอาจไม่สูงเท่ากับการแข่งขันในระดับเอเชีย หรือแมตช์ที่มีคู่แข่งซึ่งดึงดูดผู้ชมได้มากกว่านี้

ด้วยเหตุนี้ ผมจึงมองว่าการโทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเพียงอย่างเดียวอาจไม่ใช่คำตอบทั้งหมด เพราะฝั่งสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ก็ไม่ได้เป็นผู้กำหนดราคาลิขสิทธิ์ ขณะที่ภาคเอกชนเองก็ต้องพิจารณาความคุ้มค่าทางธุรกิจเช่นกัน

คำถามสำคัญจึงไม่ใช่ว่าใครผิดหรือใครถูก แต่อยู่ที่ว่า ในอนาคตฟุตบอลทีมชาติไทยจะเดินไปอย่างไร หากการแข่งขันระดับนานาชาติรายการหนึ่ง กลับมีโอกาสที่แฟนบอลในประเทศจะไม่ได้รับชมแบบสด ๆ

เพราะไม่ว่าผลงานในสนามจะออกมาเป็นอย่างไร หากแฟนบอลเข้าไม่ถึงการแข่งขัน ความเชื่อมโยงระหว่างทีมชาติกับผู้ชมก็ย่อมลดลงตามไปด้วย

และหากสุดท้ายยังไม่มีผู้ถือลิขสิทธิ์เข้ามาในช่วงโค้งสุดท้าย ศึก ฟีฟ่า อาเซียน คัพ ครั้งนี้ อาจกลายเป็นอีกหนึ่งทัวร์นาเมนต์ที่แฟนบอลไทยติดตามได้เพียงจากผลการแข่งขันและไฮไลต์หลังจบเกมเท่านั้น

#กอล์ฟเบนเทเก้