ลูกหนังอิตาลีวิกฤต! ส่อไร้ตัวแทนทะลุ 16 ทีม UCL

ฟุตบอลอิตาลีกำลังยืนอยู่บนขอบเหวของความล้มเหลวในเวทียุโรป หลังมีความเป็นไปได้สูงที่ลีกเซเรีย อา อาจไม่มีตัวแทนผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายของศึก ยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ ลีก ฤดูกาลนี้ ซึ่งจะถือเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมานานเกือบ 4 ทศวรรษเลยทีเดียว

นับตั้งแต่มีการนำระบบรอบน็อกเอาต์ 16 ทีมสุดท้ายกลับมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล 2003/04 ทีมอิตาลีไม่เคยขาดหายจากรอบนี้เลย โดยตลอด 22 ฤดูกาลที่ผ่านมา มีถึง 12 ครั้งที่เซเรีย อาส่งทีมเข้ารอบได้พร้อมกันถึง 3 สโมสร

ย้อนไปไกลกว่านั้น จะพบว่ามีอย่างน้อย 1 สโมสรจากอิตาลีผ่านเข้าสู่รอบน็อกเอาต์ของรายการนี้ทุกฤดูกาลนับตั้งแต่ 1987/88 ซึ่งครั้งสุดท้ายที่ไม่มีทีมอิตาลีในรอบลึก ต้องย้อนกลับไปตอนที่ นาโปลี ตกรอบแรกยูโรเปี้ยน คัพ ด้วยน้ำมือของ เรอัล มาดริด

อย่างไรก็ตาม ความพ่ายแพ้แบบช็อกโลกของ อินเตอร์ มิลาน ต่อ โบโด/กลิมท์ ในนัดเพลย์ออฟ เมื่อคืนวันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมา ทำให้ความต่อเนื่องดังกล่าวสั่นคลอนอย่างหนัก และบีบให้ ยูเวนตุส หรือ อตาลันต้า จำเป็นต้องพลิกสถานการณ์จากความพ่ายแพ้ในเลกแรกให้ได้ เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของประเทศเอาไว้

ยูเว่ ตกอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่ หลังออกไปแพ้ กาลาตาซาราย แบบขาดลอย 2-5 ที่อิสตันบูล ขณะที่อตาลันต้าตามหลัง โบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ 0-2 ก่อนกลับมาเล่นในบ้านคืนวันพุธที่ 25 กุมภาพันธ์

ด้าน อินเตอร์ ดีกรีรองแชมป์เก่า ต้องจอดป้ายอย่างเจ็บปวด หลังแพ้โบโด/กลิมท์ 1-2 คาถิ่นซาน ซิโร ต่อจากความพ่ายแพ้ 1-3 ในเลกแรก นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสรที่พวกเขาตกรอบ UCL ด้วยน้ำมือทีมจากนอก “ท็อปไฟว์ยุโรป” ได้แก่ อังกฤษ, สเปน, เยอรมนี, อิตาลี และฝรั่งเศส

ดานิเอเล แวร์รี นักข่าวฟุตบอลชาวอิตาลี แสดงความคิดเห็นว่า “นี่คือสัญญาณเตือนครั้งใหญ่ของฟุตบอลอิตาลี ยูเวนตุสต้องชนะ 4-0 อตาลันต้าต้องชนะ 3-0 หากทุกทีมตกรอบหมด มันจะเป็นหายนะอย่างแท้จริงของสโมสรอิตาลี”

แวร์รี ยังเสริมว่า ค่ำคืนเลกสองที่ซาน ซิโร มีตำนานอย่าง โรนัลโด้ และ คริสเตียน วิเอรี มาร่วมชมเกม ซึ่งเปรียบเสมือนภาพสะท้อนการปะทะกันระหว่างอดีตอันยิ่งใหญ่ กับความเป็นจริงอันโหดร้ายในปัจจุบัน

ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 อินเตอร์เคยทุ่มเงินระดับสถิติโลกคว้าทั้ง โรนัลโด้ และ วิเอรี มาเสริมทัพ ในยุคที่เซเรีย อา คือศูนย์กลางของนักเตะระดับโลก ก่อนที่ เอซี มิลาน จะคว้าแชมป์ยุโรปปี 2003 เหนือ ยูเวนตุส, แพ้ ลิเวอร์พูล ในนัดชิงปี 2005 และกลับมาคว้าแชมป์ยุโรปอีกครั้งในปี 2007

แม้ในช่วงหลัง สโมสรอิตาลียังพอมีความสำเร็จในรายการรอง โดยอตาลันต้าคว้าแชมป์ยูโรปา ลีก 2024 และ โรมา ได้แชมป์คอนเฟอเรนซ์ ลีก 2022 แต่ทีมจากอิตาลีที่คว้าโทรฟี่หูใหญ่ครั้งล่าสุดยังคงเป็น อินเตอร์ ภายใต้การคุมทีมของ โชเซ มูรินโญ่ ในปี 2010

ที่น่ากังวลคือ การตกรอบของอินเตอร์เกิดขึ้นทั้งที่พวกเขานำเป็นจ่าฝูงเซเรีย อา ทิ้งห่างเอซี มิลาน 10 คะแนน และนำ นาโปลี แชมป์เก่าอีก 4 คะแนน โดยนาโปลีเองก็ไม่สามารถผ่านรอบลีกเฟสได้เช่นกัน

วินเชนโซ เครเดนดิโน นักข่าวอิตาลีอีกคนกล่าวว่า “นี่คือหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ที่เลวร้ายที่สุดของอินเตอร์และฟุตบอลอิตาลี อินเตอร์อาจเป็นทีมที่ดีที่สุดในประเทศตอนนี้ แต่หากมองระยะยาว 10-15 ปี เราจะเห็นชัดว่าฟุตบอลอิตาลีไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับลีกชั้นนำของยุโรปแล้ว”

สถานการณ์ยิ่งตอกย้ำความยากลำบาก เมื่อทีมชาติอิตาลีต้องไปเล่นเพลย์ออฟในเดือนมีนาคม เพื่อหลีกเลี่ยงการตกรอบฟุตบอลโลกเป็นสมัยที่ 3 ติดต่อกัน หลังจากครั้งสุดท้ายที่คว้าแชมป์โลกคือปี 2006

ฌูเลียง โลรองส์ ผู้เชี่ยวชาญฟุตบอลยุโรปของ บีบีซี กล่าวว่า “นี่เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากของฟุตบอลอิตาลี อินเตอร์พยายามกดดันแล้ว แต่ยังไม่เพียงพอ พวกเขาและนาโปลีไม่สามารถแข่งขันกับทีมยุโรประดับสูงได้เลย มันเป็นเรื่องเลวร้ายสำหรับฟุตบอลอิตาลีในเวลานี้”

ในรอบลีกเฟส อินเตอร์ชนะ 5 จาก 8 นัด จบอันดับ 10 ขณะที่ยูเวนตุสอันดับ 13 และอตาลันต้าอันดับ 15 แต่ในรอบเพลย์ออฟ ทั้งหมดกลับพลาดท่าต่อทีมอันดับต่ำกว่า ซึ่งเล่นด้วยความเข้มข้นและความเร็วที่สูงกว่า

แวร์รีสรุปว่า ปัญหานี้เป็นเชิงโครงสร้าง “ฟุตบอลอิตาลีเล่นช้าเกินไป เราขาดความเข้มข้นในเกมยุโรป ผู้จัดการทีมทุกคนพูดเหมือนกันหมด ผมคุยกับ เคลาดิโอ รานิเอรี่ เขาบอกว่า ตอนอยู่เลสเตอร์ นักเตะไม่ได้ซ้อมมากกว่าอิตาลี แต่พวกเขาซ้อมด้วยความเข้มข้น และรักษาความเร็วนี้ตลอดทั้งเกม ซึ่งเราไม่มี”

นอกจากนี้ แม้อินเตอร์จะมีขุมกำลังที่ค่าจ้างสูงกว่าโบโด/กลิมท์อย่างเทียบไม่ติด แต่ แวร์รี ชี้ว่า สโมสรอิตาลีกำลังสูญเสียนักเตะตัวหลักออกนอกลีกอย่างต่อเนื่อง อาทิ มาเตโอ เรเตกี ดาวซัลโวเซเรีย อาฤดูกาลที่แล้ว ที่ย้ายไปซาอุดีอาระเบีย รวมถึง อเดโมล่า ลุคแมน และ ทิจจานี ไรน์เดอร์ส ที่ย้ายออกไปค้าแข้งในลีกอื่น

ขณะที่ โลรองส์ มองว่า ปัญหาใหญ่อีกประการคือระบบเยาวชน “สโมสรอย่าง สปอร์ติ้ง, คลับ บรูช หรือโบโด ประสบความสำเร็จเพราะการสเกาต์และอะคาเดมีที่แข็งแกร่ง แต่ในอิตาลี อะคาเดมีไม่สามารถผลิตนักเตะที่พร้อมเล่นทีมชุดใหญ่ได้มากพอ และการใช้เงินก็ไม่ตอบโจทย์เหมือนในอดีต”