ไร้ปีก แต่ไม่ไร้ชัย: เจาะแท็กติก 4-2-2-2 “Double 10” ฉบับ อาร์เน่อ

ในเกม ยูฟ่า แชมเปี้ยส์ ลีก กับ โอลิมปิก มาร์กเซย “กุนซือชาวดัตช์” ตัดสินใจทิ้งตำราเดิมอย่าง 4-2-3-1 แล้วหันมาใช้หมากเด็ดที่ทำเอาคู่แข่งถึงกับเสียกระบวน 

 ปกติเราจะคุ้นชินกับภาพของ ฟลอเรียน เวียร์ตซ์ และ โมฮาเหม็ด ซาลาห์ (หรือ โดมินิค โซโบซไล) ประจำการริมเส้น แต่เกมนี้ สล็อต เลือก “หักปากกาเซียน” ด้วยระบบ 4-2-2-2 ที่ไม่มีตำแหน่งปีกธรรมชาติ 

 หัวใจสำคัญของการปรับทัพครั้งนี้อยู่ที่การใช้เซนส์ในเกมรุกของ โดมินิก โซโบซไล และ ฟลอเรียน เวียร์ตซ์ มายืนรวมกันในบทบาท “Double 10” หรือตัวทำเกมคู่ 

ทั้งสองคนไม่ได้ยืนแช่ตำแหน่งเบอร์ 10 อย่างเดียว แต่จะคอยเคลื่อนที่หาช่องว่างระหว่างไลน์กองกลางและกองหลังคู่แข่ง และลงมารับบอลต่ำเชื่อมระหว่างเกมรับและเกมรุกได้อย่างมีอิสระ 

 เมื่อไม่มีปีกมาคอยดึงพื้นที่ริมเส้น ทั้ง โซโบซไล และ เวียร์ตซ์ จึงกลายเป็นศูนย์กลางในการสร้างสรรค์เกมอย่างเต็มตัว พวกเขาสามารถสลับตำแหน่งและจ่ายบอลทะลุช่องได้จากทุกทิศทาง ทำให้แผงหลังของคู่แข่งสับสนในการประกบตัวและไม่สามารถคาดเดาทิศทางการเข้าทำได้เลย 

 พร้อมกันนี้ ลิเวอร์พูล ยังขยับ ซาลาห์ ขึ้นไปยืนเป็นกองหน้าคู่กับ อูโก้ เอกิติเก้ ทำให้เกมรุกมีความอันตรายมากขึ้น โดยใช้การดึงตัวประกบและการหาพื้นที่อันเฉียบคมของ “คิง โม”

ผสมผสานกับความสดและความคล่องตัวของ เอกิติเก้ ถึงแม้ในเกมนี้ทั้งสองคนจะไม่สามารถทำประตูได้ แต่การมีส่วนร่วมในเกมรุกของทั้งคู่ก็ถือว่าไม่น้อย  

 การที่ ซาลาห์ ขยับไปยืนสูงยังบีบให้กองหลังคู่แข่งไม่กล้าดันขึ้นมาช่วยเกมรุก เพราะเกรงกลัวความเร็วในการหลุดเดี่ยว ซึ่งจุดนี้เองที่เปิดช่องว่างให้ตัวทำเกมด้านหลังมีเวลาเล่นบอลมากขึ้นกว่าเดิม 

 อย่างไรก็ตาม กุญแจสำคัญที่ทำให้ระบบไร้ปีกนี้สมบูรณ์แบบคือการใช้ “ปีกตัวหลอก” ในคราบของแบ็กทั้งสองข้าง โดย สล็อต สั่งการให้ เจเรมี่ ฟริมปง และ มิลอส เคอร์เคซ ดันเกมขึ้นสูงจนเกือบจะเป็นปีกเต็มตัวเมื่อทีมครองบอล

ด้วยสปีดที่จัดจ้านและพละกำลังมหาศาลซึ่งเป็นจุดเด่นของทั้งคู่อยู่แล้ว ฟริมปง และ เคอร์เคซ จะคอยเติมเกมขึ้นไปปักหลักริมเส้นเพื่อสร้างความได้เปรียบในจำนวนผู้เล่นเกมรุก และเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนเป็นฝ่ายตั้งรับ พวกเขาก็พร้อมจะสปีดกลับลงมาช่วยซ้อนตำแหน่งได้ทันท่วงที 

 ในขณะที่แบ็กทั้งสองข้างเติมเกมรุกอย่างเมามัน สล็อต ก็ได้วางกลไกป้องกันการโต้กลับไว้อย่างแยบยล โดยมีสองมิดฟิลด์อย่าง อเล็กซิส แม็ค อัลลิสเตอร์ และ ไรอัน กราเฟนแบร์ค 

ทั้งคู่คอยสลับกันลงต่ำไปยืนค้ำอยู่ระหว่างคู่เซนเตอร์แบ็ก เพื่อรักษาสมดุลและเพิ่มความแน่นหนาให้กับแนวรับในขณะที่ทีมกำลังบุกเพลินๆ 

 อีกหนึ่งสิ่งที่จะมองข้ามไม่ได้เลยคือผลงานของแผงหลังที่ “ความผิดพลาดแทบเป็นศูนย์” โดยเลือกส่ง โจ โกเมซ ลงมายืนจับคู่กับ เฟอร์จิล ฟาน ไดค์ แม้ในระยะหลัง อิบราฮิมา โกนาเต้ จะเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งในใจ “กุนซือชาวดัตช์”  

 อย่างไรก็ตาม ต้องไม่ลืมว่าคู่หู “ฟาน ไดค์-โกเมซ” คือกำแพงเหล็กชุดแชมป์ พรีเมียร์ลีก ปี 2019 ความเข้าใจเกมที่มองตาก็รู้ใจและการซ้อนจังหวะที่แม่นยำ ทำให้เกมรับของทีมชุดนี้ดูนิ่งและมั่นใจอย่างเห็นได้ชัด 

 สิ่งที่ทำให้เหล่า “เดอะ ค็อป” ใจชื้นที่สุดในเกมนี้ คือการได้เห็นการกลับมาของเกมเพรสซิ่งในแบบฉบับที่คุ้นเคย แม้จังหวะการบีบพื้นที่อาจจะไม่ได้ดุดันบ้าพลังเท่ากับยุคก่อน 

แต่การปรับมาเน้นความแม่นยำและการรุมกินโต๊ะในแดนกลาง ดูจะมีประสิทธิภาพและได้เนื้อได้หนังมากกว่าการเล่นแบบประคองตัวเอื่อยเฉื่อยเหมือนในช่วงหลายนัดที่ผ่านมา 

 อย่างไรก็ตาม ชัยชนะเหนือคู่แข่งในถ้วยยุโรปครั้งนี้อาจเป็นเพียงบททดสอบแรก เพราะต้องยอมรับว่ามาตรฐานและความเข้มข้นอาจยังไม่เท่ากับแรงปะทะในพรีเมียร์ลีกที่รออยู่  

 บทสรุปของระบบ “ไร้ปีก” ภายใต้ อาร์เน่อ สล็อต จะแผลงฤทธิ์ได้ต่อเนื่องแค่ไหนเมื่อต้องเจอกับของจริงในลีก คงต้องรอลุ้นกันในคืนวันอาทิตย์นี้ ที่ “หงส์แดง” จะต้องออกไปเยือน บอร์นมัธ