ฉลองกันไม่เสร็จเรียบร้อยดี สำหรับแชมป์ยูโร 2012 แชมป์ทัวร์นาเมนต์ใหญ่ 3 รายการติดกันของชนชาติ ''กระทิงดุ'' สเปน คอบอลสแปนิชที่เทใจให้ศึกชิงเจ้าความเร็วสองล้อด้วยเช่นกัน ก็คงฉีกยิ้มกว้างไม่หยุดถึงตอนนี้

        จักรยานยนต์ทางเรียบชิงแชมป์โลก ฤดูกาล 2012 เดินทางมาถึงสนามที่ 8 เอนิ มอเตอร์ราด กรังด์ปรีซ์ ด๊อยท์ชลันด์ ที่สนามแซคเซนริง ช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งแม้จะจัดขึ้นที่เมืองเบียร์ ทว่าแชมป์ก็ยังคงเป็นสเปนอยู่เหมือนเช่นเคย

        และน่าสนใจทบทวีขึ้นตรงที่ ไม่ใช่ ฆอร์เก้ ลอเรนโซ่ เจ้าเก่าเจ้าเดิม ตัวเต็งของปีนี้แต่อย่างใด

        แชมป์ที่แซคเซนริง เป็นของ ดานี่ เปโดรซ่า นักแข่งกาตาลันร่างจิ๋ว (158 ซม.) สังกัดทีมเรปโซล ฮอนด้า ซึ่งยังไม่เคยได้แชมป์สนามไหนมาก่อนในซีซั่นนี้

        ความ "ไม่คาดฝัน" ของโมโต จีพี สนามที่ 8 เกิดขึ้นซ้ำรอยสนามที่แล้ว ที่อัสเซน ประเทศฮอลแลนด์

        หลังจาก ลอเรนโซ่ โดน อัลบาโร่ เบาติสต้า สอยร่วงตั้งแต่โค้งแรกที่อัสเซน มันก็ถึงคราวซวยของ เคซี่ย์ สโตเนอร์ แชมป์เก่าชาวออสเตรเลียบ้าง ที่เอียงเจ้า RC213V ล้มกลิ้งในรอบสุดท้าย ระหว่างขับเคี่ยวเป็นสองผู้นำกับเพื่อนร่วมทีม เปโดรซ่า จนต้องออกจากการแข่งอย่างน่าเจ็บใจ (ทั้งที่คะแนนรวมก่อนแข่งสนามนี้ เบียดขึ้นไปเท่ากับ ลอเรนโซ่ แล้ว และยังทำเวลาช่วงซ้อมแข่งเป็นอันดับ 1)

        การตายตอนจบของ สโตเนอร์ ส่งผลโดยตรงให้ เปโดรซ่า ขึ้นนำเดี่ยว ท้ายสุดเมื่อสามารถรักษาตัวเข้าป้ายในไม่กี่วินาทีท้าย ผู้ตามอย่าง ลอเรนโซ่ ก็ทำได้แค่ตามเข้าเส้นชัยห่างๆ ถึงเกือบ 15 วินาที เช่นเดียวกับอันดับ 3 อันเดรีย โดวิซิโอโซ่ ห่างถึง 20 วินาที ไม่ต้องพูดถึงพวกอดขึ้นโพเดียมอย่าง เบน สปีส์, สเตฟาน บราเดิ้ล (เจ้าถิ่น) หรือ วาเลนติโน่ รอสซี่ 

        แชมป์นี้นับเป็นแชมป์แรกของ เปโดรซ่า ในซีซั่นนี้ แต่ก็นับเป็นการคว้าแชมป์ที่แซคเซนริง 3 ปีติดกันเข้าไปแล้วของเขา

        พูดได้ว่า เปโดรซ่า คือคนสู้ชีวิตของแท้ เนื่องจากที่ผ่านมา นักซิ่งวัย 26 เจอปัญหาบาดเจ็บถี่ยิบนับแต่เข้าชิงชัยในเวทีสองล้อ ถึงขั้นมีการรวบรวมลิสต์อาการเจ็บใหญ่ของเขาไว้ ไล่แต่ปี 2003 ที่กระดูกเท้าและข้อเท้าหักระหว่างแข่งรุ่น 125 ซีซี ต่อมาที่ 2005 ระหว่างแข่งรุ่น 250 ซีซี เจ็บไหล่ซ้าย, 2006 กระดูกนิ้วเท้าซ้ายแตก และมีแผลฉกรรจ์ที่เข่าขวา, 2007 เจ็บหน้าอกกับลำคอ, 2008 กระดูกมือขวาแตก-มือซ้ายพัง-เอ็นข้อเท้าฉีก-เจ็บเข่าซ้าย, 2009 แขนซ้ายกับเข่าซ้าย ต่อด้วยโคนขาขวา, 2010 กระดูกไหปลาร้าซ้ายหัก 4 จุด พ่วงด้วยข้อเท้าบิด และ 2011 กระดูกไหปลาร้าขวาหัก 

        แล้วถึงแม้จะเจ็บอยู่เป็นสม่ำ ผลงานของเขาก็เข้าขั้นน่าประทับใจ เมื่อการเข้าแข่งรุ่นใหญ่ โมโต จีพี ในปี 2006 เป็นต้นมา เปโดรซ่า ไม่เคยจบซีซั่นในอันดับต่ำกว่าที่ 5 เลย คือไล่จากอันดับ 5 ปีแรก (แชมป์ 2 สนาม) มาเป็นรองแชมป์ 2007 (แชมป์ 2 สนาม), อันดับ 3 ปี 2008 (แชมป์ 2 สนาม), อันดับ 3 ปี 2009 (แชมป์ 2 สนาม), รองแชมป์ปี 2010 (แชมป์ 4 สนาม) และอันดับ 4 ซีซั่นที่แล้ว 2011 ซึ่งเป็นแชมป์ 3 สนาม

        การขึ้นมาของ เปโดรซ่า ทำให้การชิงแชมป์โลกเพิ่มตัวละครมาอีก 1 ทันที นอกเหนือไปจาก ลอเรนโซ่ และ สโตเนอร์

        ความสำเร็จของนักแข่งสเปน ยังไม่ได้จำกัดอยู่ที่รุ่นใหญ่ เมื่อรุ่นรอง โมโต ทู 600 ซีซี (รัฐภาคย์ วิไลโรจน์ ล้มอีกครั้ง) มันก็เป็น มาร์ก มาร์เกซ นักบิดดาวรุ่งวัย 19 จากเยอิด้า ที่เฉือนชัย มิก้า คัลลิโอ คว้าแชมป์ที่แซคเซนริง ด้วยเวลาเพียง 2 วินาที

        ความสำเร็จของ มาร์เกซ ที่คว้าแชมป์โมโต ทูซีซั่นนี้ 4 จาก 8 สนาม ยังทำให้เข้าตาผู้บริหารต้นสังกัด ดัน มาร์เกซ ขึ้นไปร่วมสังกัดเรปโซล ฮอนด้า เข้าชิงชัยโมโต จีพี 2013 และ 2014 เคียงข้าง เปโดรซ่า แล้วด้วย (แทนที่ สโตเนอร์ ซึ่งรีไทร์ตัวเอง)

        โชคยังพอมีอยู่บ้างสำหรับคอสองล้อเจ้าถิ่น เมื่อเวทีโมโต ทรี รุ่นเล็ก 250 ซีซี เป็น ซานโดร คอร์เตเซ่ นักแข่งชาวโอเบอร์เฮาเซ่น ที่คว้าแชมป์ในบ้านตัวเองสำเร็จ ไม่ปล่อยให้ความสำเร็จเป็นของสเปนแบบเบ็ดเสร็จ

        อย่างไรก็ดี เมื่อดูทรงดูภาพรวมทั้งหมดแล้ว ภาพรวมทั้งหมดที่บอกว่า นักแข่งสแปนิช (ลอเรนโซ่ กับ เปโดรซ่า) กวาดแชมป์โมโต จีพี 5 จาก 8 สนาม, นักแข่งสแปนิช (มาร์เกซ กับ เอสปาร์กาโร่) กวาดแชมป์โมโต ทู 6 จาก 8 สนาม และนักแข่งสแปนิช (มาร์เบริค บีนาเลส) กวาดแชมป์โมโต ทรี 4 จาก 8 สนาม

        หากท้ายสุดธงสเปนจะปลิวไสวทั้ง 3 รุ่นในตอนจบของซีซั่นนี้ ก็หาใช่เรื่องแปลกประหลาดอย่างใดไม่