นอกจาก "เหรียญทอง" โอลิมปิกเกมส์จะเป็นรางวัลเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตที่ "นักกีฬา" ทีมชาติไทยถวิลหาและอยากได้มาครอบครอง 


                    แต่คงจะปฏิเสธไม่ได้ว่าหลัง "ชัยชนะ" ที่ยิ่งใหญ่ และ "เหรียญทอง" ประวัติศาสตร์ มีนักกีฬาไม่น้อยทีเดียวที่ยังหวังลึกไปมากกว่านั้น... 


                   นั่นคือ "เงินรางวัลอัดฉีด" ที่จะได้รับจากทุกภาคส่วนที่พร้อมจะมอบให้เพื่อเป็นของขวัญ เป็นกำลังใจ ตอบแทนความขยันหมั่นฝึกซ้อม และความทุ่มเทของนักกีฬาที่ถือว่าได้เสียสละเพื่อนำชื่อเสียงมาสู่ประเทศชาติ นำมาซึ่งความภาคภูมิใจของคนทั้งชาติ 


                  ไม่ว่าจะ "มาก" หรือ "น้อย" แต่เงินรางวัลอัดฉีดตัวนี้นอกจากจะ "พลิก" ชีวิตครั้งใหญ่แล้ว ยังหมายถึง "อนาคต" ที่ดี เพราะนี่คือเงินทุนสำหรับให้ตั้งตัวในช่วงชีวิตที่ต้อง "อำลา" ทีมชาติ 


                   แต่สำหรับ "ปุ๊ก" รัตติกาล กุลน้อย จอมพลังสาวไทยวัย 20 ปีจากเมืองสุรินทร์ อาจจะไม่ใช่นักกีฬาไทยที่ "หวัง" จะได้เงินรางวัลอัดฉีดเป็นหลักสิบๆ ล้าน หากสามารถกระชาก "เหรียญทอง" มาคล้องคอ เพราะเงินจำนวนมากมายมหาศาลนั้นหาใช่เป้าหมายยิ่งใหญ่ในชีวิต 


                   "ปุ๊ก" ต้องการเพียงแค่เงินทุนที่เพียงพอสำหรับการ "สร้างบ้าน" ให้ครอบครัวได้อยู่พร้อมหน้ากัน พ่อ-แม่ และน้องๆ อีก 3 คนเท่านั้น... 


                   นายสุทิน สมหมาย วัย 59 ปี เล่าว่า แม่ของ "ปุ๊ก" แม้จะไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของตนกับภรรยา "นางสมรวย" เป็นเพียงลูกสาวของน้องที่เสียชีวิตไปแล้ว แต่ความผูกพันโดยสายเลือด และความใกล้ชิดของครอบครัว "กุลน้อย" นั้นไม่ได้มีเส้นแบ่งแยก แต่กลับหลอมรวมเป็นครอบครัวเดียวกันได้อย่างแน่นแฟ้น 


                   "ตากับยายแท้ๆ ของปุ๊กนั้นเสียชีวิตไปหมดแล้ว และแม่ปุ๊กก็มีเมียผมเป็นญาติที่สนิท เมื่อก่อนเขาก็อยู่บ้านนี้แหละ แต่พอไปทำงานที่กรุงเทพฯ ทั้งผัวและเมียมีลูกเขาก็ไม่รู้จะให้ใครเลี้ยงก็ส่งมาให้เรานี่แหละเลี้ยง เพราะถือว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน เป็นเหมือนพ่อ-แม่ของเขา อย่างปุ๊กเกิดที่กรุงเทพฯ แต่มาโตที่นี่ ผมกับเมียก็เลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก เขาก็เรียกเราว่าตากับยาย น้องๆ ปุ๊กอีก 2  คนก็มาโตที่นี่ มีน้องชายคนเล็กของเขาที่อยู่กรุงเทพฯ กับพ่อ-แม่ปุ๊ก" 


                     ความสนิทและผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้นนี่เองที่ทำให้ ตาสุทิน กับ ยายสมรวย เป็นเสมือนตายายแท้ๆ ของปุ๊ก ที่แสดงให้เห็นจากการที่เธอส่งเงินที่เก็บสะสมจากการเล่นกีฬายกน้ำหนักที่โอนเข้าบัญชีมาให้ยาย และส่งเงินมาให้น้องสาว 2 คนที่ยังอยู่ที่นี่ รวมถึงการซื้อของฝากญาติพี่น้องทุกครั้งที่มีโอกาสเดินทางกลับบ้าน 


                    เงิน 10,000 บาทที่ปุ๊กได้ส่งมาให้ตาสุทินเมื่อต้นเดือน พ.ค. เพื่อให้ไปซื้อเครื่องเจาะและสูบน้ำบาดาลเพื่อให้คนในครอบครัวที่เธอรักได้มีน้ำใช้อย่างไม่ขัดสน เพราะการหวังรอคอยใช้น้ำประปานั้นเป็นสิ่งที่สร้างปัญหาอย่างมาก นอกจากจะไหลบ้างไม่ไหลบ้างแล้ว น้ำยังขุ่นมีสีที่ไม่น่านำมาใช้อีกด้วย 


                    และเหนือสิ่งอื่นใดที่ในใจของหลานสาวคนนี้ ตาสุทินรู้ดีว่า การส่งเงินมาเพื่อให้ซื้อเครื่องเจาะนำบาดาลนั้นก็เสมือนเป็นการวางเป้าหมายแล้วว่าเธอจะกลับมาปักหลักอยู่ที่นี่ในอนาคตแน่นอน 


                   "ตอนอยู่ที่นี่พ่อ-แม่ของปุ๊กก็อยากกลับมาอยู่บ้าน เขาก็เก็บเงินได้ก้อนหนึ่งมาสร้างบ้านอยู่ข้างๆ บ้านผม เป็นบ้านไม้ยกพื้นสูงตั้งแต่ปี 2544 แต่ยังสร้างไม่ทันเสร็จเงินก็หมด พ่อ-แม่ปุ๊กก็กลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ จากนั้นก็ยังไม่มีการมาสร้างเพิ่มหรือทำให้เสร็จ ตั้งคาไว้อย่างนี้นี่ก็ 11 ปีมาแล้ว" 


                   ความผูกพันกับบ้านไปรเวง คุ้มตาพหรม ต.ตระแสง อ.เมือง จ.สุรินทร์ ทำให้ "ปุ๊ก" มีฝันอันสูงสุดในชีวิตคือการสร้างบ้านหลังนี้ต่อให้เสร็จ เพื่อพ่อกับแม่จะได้กลับมาใช้ชีวิตบั้นปลายร่วมกับญาติพี่น้อง ณ ที่แห่งนี้ได้ในสักวัน 


                    "ก่อนไปโอลิมปิกเกมส์ปุ๊กก็ได้บอกกับผมว่า เขาจะพยายามทำผลงานให้ดีที่สุด แม้จะเป็นโอลิมปิกเกมส์ครั้งแรกในชีวิต แต่เขาเองก็มีความหวังที่จะคว้าเหรียญรางวัลกลับมาให้ได้ ไม่ต้องถึงเหรียญทองก็ได้จะเป็นเหรียญอะไรก็ตาม ปุ๊กบอกว่าถ้าได้เหรียญมาก็จะได้เงินอัดฉีดที่เยอะพอจะมาสร้างบ้านหลังนี้ต่อให้จนเสร็จ" 


                    ตาสุทินย้ำมาอีกว่า สิ่งที่ปุ๊ก หลานสาววัย 20 ปีคนนี้พูดในครั้งนั้นมันยังดังก้องอยู่ในหูของเขาทุกครั้ง และเมื่อนึกถึงคำพูดของหลานเขาก็มักจะไปยืนดูบ้านหลังนี้ที่ 11 ปีแล้วยังสร้างไม่เสร็จเสียที พร้อมกับนึกฝันไปว่า ถ้าบ้านหลังนี้สร้างเสร็จมันจะนำมาซึ่งความอบอุ่นของครอบครัว "กุลน้อย" สักแค่ไหน 


                    "บ้าน" ที่จะทำให้ครอบครัว "ปุ๊ก" ได้กลับมาอยู่รวมกันอย่างพร้อมหน้า อยู่ร่วมกับญาติพี่น้องที่รอคอยการกลับมาของจอมพลังสาวไทยที่ได้ออกจากบ้านไปนานหลายปีแล้ว 


                  พร้อมกันนี้ตาสุทินยังได้ภาวนาให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ดลบันดาลให้ปุ๊กทำผลงานคว้าเหรียญรางวัลโอลิมปิกเกมส์ให้ได้ เพราะนี่จะเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้ "ฝัน" อยากสร้างบ้านที่ปล่อยร้างมา 11 ปีถูกสร้างเสร็จเสียที

         "รางวัล" ที่มีค่ามากกว่าเงินอัดฉีดสิบๆ ล้าน...

        ชะญาณิษฐ์ ธีร์สุดาบัณฑิต