นักกีฬาต่างลงแข่งขันก็หวังจะชนะ คว้าแชมป์ด้วยกันทั้งนั้น และมีอยู่รายการหนึ่งที่ทุกคนขอแค่ให้ได้สัมผัสบรรยากาศสักครั้ง คือ โอลิมปิก ซึ่งถ้าหากคว้าเหรียญทองมาครองสำเร็จ มันคงเปรียบเสมือนรางวัลสูงสุดแห่งชีวิตเลยทีเดียว

แม้บางคนอาจเคยครองตำแหน่งแชมป์โลก ศักดิ์ศรีก็อาจแตกต่างจากการขึ้นโพเดียม เพื่อรับเหรียญชนะเลิศกีฬาแห่งมวลมนุษยชาติ และฟังเพลงชาติของตนต่อหน้าแฟนๆจากนานาประเทศ หลายรายไม่สามารถก้าวไปถึงจุดนั้นได้เลย แต่มีจำนวนไม่น้อยที่ถูกจดจำในฐานะแชมป์โอลิมปิก ด้วยเวลาเพียงชั่วข้ามคืน ซึ่ง ลอนดอน เกมส์ ก็มีนักกีฬาจำนวนหนึ่งที่สามารถคว้าเหรียญทองรายการนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต ทั้งๆบางรายเพิ่งมาชิงชัยหนแรกเช่นกัน เช่น เยี่ย ชี่เหวิน นักว่ายน้ำสาววัย 16 ปี ผู้ชนะเลิศการแข่งขันว่ายน้ำประเภทเดี่ยวผสม 400 เมตรหญิง พร้อมทำลายสถิติโลกด้วยเวลา 4 นาที 28.43 วินาที โดยผู้เขียนเคยนำเสนอเรื่องของเธอไปแล้ว (http://www.siamsport.co.th/Column/120729_222.html) และนี่คือคนอื่นๆที่มาสร้างประวัติศาสตร์ที่อังกฤษปีนี้เหมือนกับ ชี่เหวิน


อี้ ซื่อหลิง (จีน)



สาววัย 23 ปี จากมณฑลกวางตุ้ง เพิ่งหัดยิงปืนเมื่อ 5 ปีก่อน และติดทีมชาติครั้งแรกในปี 2009 เพียงไม่กี่เดือนก่อนเธอจะได้รองแชมป์เอเชีย ประเภทปืนยาวอัดลม 10 เมตรหญิง ด้วยคะแนน 502.9 ปีต่อมายังครองแชมป์เอเชียน เกมส์ ด้วยผลงานที่ดีกว่าเดิม คือ 504.9 แต่เกือบไม่ได้แข่งชิงแชมป์โลกปีเดียวกัน เพราะป่วยเป็นโรคนิ่วในไต และทางเดินปัสสาวะ จนต้องผ่าตัด อย่างไรก็ตาม ซื่อหลิง หายทัน แถมไปคว้าแชมป์มาด้วยคะแนน 505.6 ซึ่งแปลว่าผลงานดีขึ้นเรื่อยๆ ฟอร์มมาแผ่วช่วงปี 2011 โดยได้แค่รองแชมป์เอเชียที่คูเวต แต่กลับมาเป็นแชมป์รายการเดียวกันนี้ ในปี 2012 ด้วยคะแนน 502.2 แถมคว้าสิทธิ์แข่งขัน ลอนดอน เกมส์ จากการเป็นอันดับ 1 ของโลก โดยรอบชิงเหรียญทอง เธอเฉือนชนะ ซิลเวีย โบกัคก้า ทหารหญิงโปแลนด์ 103.9 ต่อ 103.2 กลายเป็นแชมป์โอลิมปิก ประเภทปืนยาวอัดลม 10 เมตรหญิง สมัยแรก


อาร์เซน กาลส์ตียัน (รัสเซีย)




        

นักยูโดรุ่น 60 กิโลกรัม วัย 23 ปี ผู้เกิดที่อาร์เมเนีย สมัยยังอยู่ในสหภาพโซเวียต ครอบครัวย้ายมารัสเซียตอนเขาอายุเพียง 7 ขวบ ไต่เต้าจากตำแหน่งแชมป์เยาวชนโลกเมื่อปี 2008 ที่กรุงเทพ สู่การเป็นแชมป์ทวีปในปีต่อมาที่เมืองทบิลิซี่ จากนั้นได้อันดับ 3 ทั้งในศึกชิงแชมป์โลก 2010 ที่โตเกียว และชิงแชมป์ยุโรป 2011 ที่อิสตันบูล แม้จบด้วยอันดับ 7 รายการชิงแชมป์ยุโรป 2011 ในปารีส แต่ กาลส์ตียัน สามารถกลับมาคว้าเหรียญทองโอลิมปิกหนแรกที่กรุงลอนดอน หลังรอบรองชนะเลิศผ่านด่าน ริชอด โซบิรอฟ อันดับ 1 ของโลกชาวอุซเบกิสถาน จากการจัดอันดับโดยสหพันธ์ยูโดนานาชาติ และรอบชิงปราบ ฮิโรอากิ ฮิราโอกะ อันดับ 10 ของโลกจากญี่ปุ่น ทำให้รัสเซียได้เหรียญทองแรกจาก ลอนดอน เกมส์ ด้วยเช่นกัน จนนายกรัฐมนตรี ดีมิทรี่ เมดเวเดฟ ร่วมแสดงความยินดีผ่านทวิตเตอร์ของเขา และเจ้าตัวอุทิศเหรียญนี้ให้ผู้ประสบอุทกภัยในเมืองคูบัน


เอลิซ่า ดิ ฟรานซิสก้า (อิตาลี)



สาววัย 29 ปีจากจังหวัดอันคอน่า เคยเป็นสมาชิกทีมฟันดาบหญิงอิตาลีประเภทฟอยล์ซึ่งได้เหรีญทองจากการแข่งขันชิงแชมป์โลกปี 2004, 2009, 2010 เหรียญทองจากศึกชิงแชมป์ยุโรปปี 2005, 2009, 2010, 2011, 2012 นอกจากนั้นเธอยังสามารถซิวเหรียญทองประเถทฟอยล์บุคคลหญิง จากการแข่งขันชิงแชมป์โลกปี 2010 กับศึกชิงแชมป์ยุโรปปี 2011 ก่อนจะมาครองเหรียญทองโอลิมปิกครั้งแรกใน ลอนดอน เกมส์ คราวนี้ ดิ ฟรานซิสก้า สามารถกวาดรางวัลจากการแข่งขันชิงแชมป์โลกรวมกันทั้งหมด 8 เหรียญ และศึกชิงแชมป์ยุโรปอีก 9 เหรียญ แม้อาชีพประจำของเจ้าตัวคือตำรวจ แต่ยังหาเวลาไปฝึกซ้อมได้วันละ 6 ชั่วโมง สัปดาห์ละ 30 ชั่วโมง โดยมีต้นแบบคือ โจวานน่า ตริลลินี่ เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิก 4 สมัย (3 ในประเภททีม และ 1 จากประเภทฟอยล์บุคคลหญิง) เพราะมาจากเมืองเดียวกัน


ซุน หยาง (จีน)



ดาวรุ่งอนาคตไกลอีกคนหนึ่งแห่งวงการว่ายน้ำของจีนจากเมืองหางโจว เพราะขนาดอายุแค่ 20 ปี แต่ผ่านการเป็นแชมป์มาแล้วหลายเวที ไล่ตั้งแต่ประเภทฟรีสไตล์ 1,500 เมตรชาย (ทำสถิติเอเชียด้วย) และผลัดฟรีสไตล์ 4x200 เมตรชาย ในเอเชียน เกมส์ 2010 ที่กวางโจว ฟรีสไตล์ 800 เมตรชาย และฟรีสไตล์ 1,500 เมตรชาย (ทำลายสถิติโลกของ แกร้นท์ แฮ็กเก็ตต์ ซึ่งอยู่มายาวนานสุดในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ปี 2001 ลงด้วยเวลา14 นาที 34.14 วินาที) จากศึกชิงแชมป์โลก 2011 ที่เซี่ยงไฮ้ ล่าสุด ซุน สามารถครองเหรียญทอง โอลิมปิก 2012 ประเภทฟรีสไตล์ 400 เมตรชาย ด้วยสถิติใหม่ของรายการ 3 นาที 40.14 วินาที ทั้งๆประเภทนี้เขาเป็นแค่รองแชมป์เอเชียน เกมส์ และอันดับ 2 การแข่งขันชิงแชมป์โลก แถมในโอลิมปิก 2008 ไม่ผ่านรอบคัดเลือก (ดีสุดของเขาคราวนั้นคือได้อันดับ 8 ฟรีสไตล์ 1,500 เมตรชาย ด้วยเวลา 15 นาที 5.12 วินาที)


ซาราห์ เมเนเซส (บราซิล)



ซาราห์ กาบริเอลเล่ กาบรัล เด เมเนเซส วัย 22 ปี จากเมืองเตเรซิน่า กลายเป็นชาวบราซิลรายแรกในประวัติศาสตร์ ที่ได้เหรียญทองโอลิมปิกประเภทบุคคลหญิง เพราะชนะเลิศการแข่งขันยูโด รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 48 กิโลกรัมจาก ลอนดอน เกมส์ โดยรอบชิงสามารถปราบ อลิน่า อเล็กซานดรู ดูมิทรู แชมป์เก่าชาวโรมาเนีย เหลือเชื่อว่าใน โอลิมปิก 2008 เมเนเซส เคยตกรอบแรก เพราะแพ้ เอวา เซอร์โนวิซกี้ จากฮังการี (คราวนี้ก็ได้เหรียญทองแดงด้วย) แต่เธอกลับมาแก้ตัวได้สำเร็จ หลังเป็นแชมป์ แพน อเมริกัน แชมเปี้ยนชิพส์ 2010 รวมถึงได้เหรียญทองแดงการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2010 (ร่วมกับ ดูมิทรู) และ 2011 (ร่วมกับ เซอร์โนวิซกี้) ผลงานของ เมเนเซส อย่างนี้จึงเรียกได้อย่างเต็มปากว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ทุกอย่างสามารถเป็นไปได้ถ้ามีความเพียร และไม่ท้อถอยแม้เคยล้มเหลวมาก่อน


อเล็กซานเดอร์ วิโนคูรอฟ (คาซัคสถาน)



เริ่มหัดปั่นจักรยานเพื่อแข่งขันอย่างจริงจังตามคำแนะนำจาก นิโคไล พ่อของเขาเอง ตั้งแต่อายุ 11 ขวบ ตอนนั้นคาซัคสถานยังขึ้นกับสหภาพโซเวียต แต่เขาก็เป็นดาวเด่นในโรงเรียนกีฬาที่กรุงอัลมาตี้ ย้ายมาฝรั่งเศสเพื่อเอาดีด้านนี้โดยเฉพาะเมื่อปี 1997 แต่เคยเสียชื่อเสียงอย่างมาก เพราะตรวจไม่ผ่านสารกระตุ้นตอนทำศึก ตูร์ เดอ ฟร้องซ์ 2007 จนถูกแบน 2 ปี แถมโชคร้ายประสบอุบัติเหตุขณะลงแข่ง ตูร์ เดอ ฟร้องซ์ 2011 สเตจ 9 ถึงขั้นกระดูกต้นขาขวาแตก และเกือบเลิกไปแล้ว แต่เจ้าตัวตัดสินใจสู้เป็นฤดูกาลสุดท้ายในปี 2012 กระทั่งมาสร้างประวัติศาสตร์คว้าเหรีญทอง ลอนดอน เกมส์ ประเภทถนน ขณะอายุ 38 ปี โดยเฉือนชนะ ริโกเบร์โต้ อูราน จากโคลอมเบีย ไปแบบสนุก วิโนคูรอฟ เคยจบอันดับ 53 ใน โอลิมปิก 1996 ก่อนซิวเหรียญเงินปี 2000 (เป็นรองแค่ ยาน อูลล์ริช) นอกจากเขาก็ยังไม่เคยมีหนุ่มจากเอเชียได้เหรียญโอลิมปิกจากการแข่งขันประเภทถนน