ความหวังของทีม วอลเลย์บอลของ สหราชอาณาจักร มันก็เหมือนกับทีมเลื่อนหิมะของ จาไมก้า ในการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูหนาว เพราะนอกจากจะเป็นโนเนมในสายตาชาวโลกแล้ว มันเหมือนกับเป็นการชิมลางสำหรับพวกเขาในเวทีระดับโลก

        เมื่อทีม วอลเลย์บอลหญิงของ อังกฤษ เตรียมที่จะลงสนามแข่งขันในสนามของ สหราชอาณาจักร เป็นครั้งแรกในศึก โอลิมปิก 2012 ที่ ลอนดอน ณ สนาม เอิร์ลส คอร์ต มันคงจะเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจนับตั้งแต่พวกเขาก่อตั้งทีมมาตั้งแต่ปี 2007 และต้องฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆมาอย่างมากมาย

        ตลอดเส้นทางที่ผ่านมาพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆมากมาย แน่นอนสิ่งหนึ่งก็คือทุนทรัพย์ จนต้องมีการระดมทุน การที่ต้องมองหาสถานที่ซ้อมของตัวเอง หรือหาสถานที่เล่นสำหรับในฤดูหนาว

        นอกจากนั้นสิ่งหนึ่งก็เพราะบรรดาผู้เล่นหลายคนต้องจากบ้าน ครอบครัว อาชีพการงาน และเพื่อนฝูงเพื่อมาลงเล่น วอลเลย์บอล อย่างเต็มสูบตั้งแต่ แคลิฟอร์เนีย ไปจนถึงตอนใต้ของ อิตาลี, จาก เยอรมัน และ เบลเยี่ยม ไปจนถึง สวิตเซอร์แลนด์ และ สเปน

        แต่พวกเขาแตกต่างจาก การ์ลอส เตเบซ เพราะพวกเขาได้รับเงินอัดฉีดเพียงแค่ 500 ยูโรหรือประมาณ 19,000 บาท (ในกรณีของ ลอร่า เบียร์ดสมอร์ วัย 22 ปี ที่ โอลิมปิก ฟลอแรงจ์ ที่ เทอร์วิลล์ ทางตะวันออกของ ฝรั่งเศส ที่ยังคงเป็นนักเรียนในระดับเกรด 5 ที่ต้องออกจากบ้าน และทิ้งความฝันของพ่อแม่ที่จะเข้ามหาวิทยาลัย อ็อกซ์ฟอร์ด หรือ แคมบริดจ์)

        เรื่องราวของพวกเธอเป็นหนึ่งที่แสดงออกถึงความ กล้าหาญ และเด็ดเดี่ยว ไม่แพ้กับทีมเลื่อนหิมะของ จาไมก้า ที่เคยทำเอาไว้ในการแข่งขันที่ คัลแกรี่ย์ เกมส์ เมื่อปี 1988

        ไม่มีใครคาดหวังว่าทีมเลื่อนหิมะที่มาจากประเทศในเขตร้อนจะคว้ารางวัล แต่พวกเขาก็ทำได้ และกลายเป็นตำนานเล่าขานไป ขนาดใน ฮอลลิวู้ด ยังเอาไปทำเป็นภาพยนตร์ จนทำให้ในทุกวันนี้ จาไมก้า ก็เป็นหนึ่งในประเทศที่จะต้องมีทีมเลื่อนหิมะเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวมาจนถึงในทุกวันนี้

        "มันเป็นสิ่งที่พวกเราต้องการ" ออเดรย์ คูเปอร์ เฮดโค้ชของทีม สหราชอาณาจักร กล่าว "ไม่เพียงแค่ความรู้สึกเท่านั้น แต่กับผลงานที่ออกมา มันจะเป็นแรงบันดาลให้กับรุ่นต่อๆไปที่จะได้ทุ่มเท และจริงจังกับกีฬาชนิดนี้มากขึ้น ซึ่งมันจะต้องเกิดขึ้นในต่อๆไป ซึ่งบรรดาสาวๆต่างก็มีความกระตือรือร้นที่จะได้กลายเป็นตำนานให้กับ วงการวอลเลย์บอลของ อังกฤษ ในอนาคต"

        แน่นอนว่าความพยายามของพวกเขาเป็นสิ่งที่ทำให้ สมาคมโอลิมปิกบริติช ได้เห็นถึงความตั้งใจ และทำให้พวกเขาได้รับแรงสนับสนุนจากการประกาศในช่วงปลายปีที่ผ่านมา และอนุมัติให้พวกเขาได้ลงแข่งขันที่ ลอนดอน ซึ่งทางด้าน บีโอเอ ก็ยังให้มีการระดุมทุนจากรัฐบาล และทางคณะกรรมการกีฬาของ สหราชอาณาจักร เองก็เห็นชอบด้วยที่จะทุ่มเงินให้กับ วอลเลย์บอล

        ระยะเวลาอันสั้นพวกเขาได้มีนักกีฬาที่ดีเข้ามาในทีมไม่ว่าจะเป็น เกรซ คาร์เตอร์ เจ้าของความสูง 6 ฟุตที่สามารถเป็นตัวทำแต้ม และสามารถจัดการกับบอลที่มีความสูง 10 ฟุตได้อย่างสบาย และยังมี เบียร์สมอร์ และยังมี ลิซซี่ รีด วัย 21 ปี สาวจาก ลอนดอน ที่ติดทีมชาติทั้งสิ้น 58 ครั้ง และลงเล่นให้กับมหาวิทยาลัย จอร์เจีย ใน สหรัฐ "ฉันคิดถึงปลา กับมันฝรั่ง แต่อย่างน้อยที่สุดเราก็ยังมีทีมเชียร์ลีดเดอร์"

        ลินน์ บีตตี้ ซึ่งเป็นกัปตันทีม และเป็นเภสัชกรที่มาจากเมือง กลาสโกว์ ซึ่งปลูกฝังความรักในกีฬาตบลูกยางตั้งแต่เล่นให้กับสโมสร ซาน วิโต้ ได นอร์มานนี่ สโมสรจากหมู่บ้านเล็กๆทางตะวันออกเฉียงใต้ของ อิตาลี

        "พวกเราถูกปฏิบัติเหมือนยังกับเป็นเชื้อพระวงศ์ ในเกมแรกของพวกเราของฤดูกาลเราได้รับการต้อนรับอย่างยิ่งจากแฟนๆในสนามไม่ว่าจะเป็นของขวัญ และดอกไม้ มากกว่าร้อยมาเพื่อดูพวกเรา มันเป็นความรู้สึกที่วิเศษสุดจริงๆ"

        โลกของ วอลเลย์บอล อาจจะยิ่งใหญ่ ซึ่งจากการระบุในปัจจุบันมีประเทศที่เป็นสมาชิกของ เอฟไอวีบี ทั้งสิ้น 220 ประเทศ และต่างก็มีสหพันธ์กีฬาที่ยิ่งใหญ่ในระดับนานาชาติมากมาย ยกตัวอย่างเกมในนัดรองชนะเลิศ ปักกิ่ง เกมส์ 2008 ระหว่างทีมชาติ จีน และ คิวบา มีผู้ชมทางโทรทัศน์มากถึง 450 ล้านคน และยังมากกว่าในรอบชิงชนะเลิศของการวิ่ง 100 เมตรที่มีผู้ชม 390 ล้านคน และผู้เล่นระดับชั้นนำในยุโรปก็มีค่าเหนื่อยที่แพงมหาศาลมากเลยทีเดียวด้วย

        มันแตกต่างโดยสิ้นเชิงกับ ราเชล เลย์บอร์น ผู้เล่นที่มีประสบการณ์มากที่สุดคนหนึ่งในทีมชุดนี้ ที่ปัจจุบันเธออายุ 28 ปี และติดทีมชาติแล้วทั้งสิ้น 67 นัด แต่ปัจจุบันเธอทำงานใน คอลล์ เซนเตอร์ ที่เมือง ร็อตเตอร์ดัม ด้วยค่าเหนื่อยชั่วโมงละ 6 ปอนด์ กล่าวว่า "ในวันปีใหม่ ฉันพบว่าฉันต้องเข้ารับการผ่าตัดที่หัวไหล่ ซึ่งมันอาจจะต้องใช้เวลารักษากว่า 6 เดือน แต่ฉันก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะกลับมาให้ทัน ซึ่งมันก็ทำได้เยี่ยม แม้ว่าต้องผ่านอุปสรรคต่างๆมากมาย"

        "แต่นั่นมันไม่ใช่เรื่องทั้งหมด ในการแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป เราเล่นกันได้เยี่ยม" คูเปอร์ กล่าว "เราแค่เริ่มเพียงแค่ 4 ปีเท่านั้น และเราพัฒาขึ้นมาเป็นทีมได้ดี เรากำลังเดินหน้า ซึ่ง อารี เซลิงเกอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในโค้ชวอลเลย์บอลที่ดีที่สุดคนหนึ่งของโลกกล่าวว่า ทีมของเรามีการพัฒนาไปในทางที่ดี ฉันไม่เคยคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ง่าย เราต้องการจิตใจที่เข็มแข็ง แต่มันเป็นสิ่งที่เราจะต้องฝ่าฟันเพื่อเป้าหมายที่เราคาดหวังเอาไว้ในปี 2012"

        นิกกี้ ออสบอร์น สาววัย 26 ปี เจ้าของสถิติติดทีมชาติ 71 นัด และเป็นบัญฑิตที่จบจากมหาวิทยาลัย อ็อกซ์ฟอร์ด กล่าวว่า "คุณคงจะต้องตำหนิตัวเองไปตลอดแน่นอนหากพลาดโอกาสที่จะเล่นให้กับประเทศของตัวเองในบ้านเกิดของตัวเอง มันไม่ใช่แค่เงิน แต่มันเป็นเกียรติยศ มันไม่ใช่การเล่นเป็นทีม และเล่นด้วยความรักเท่านั้น และหากเราสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กๆ ให้เห็นถึงการเป็นนักกีฬา ความสนุกในการเล่น วอลเลย์บอล มันนับเป็นโอกาสที่ดีสำหรับพวกเรา เป้าหมายเหรียญทองโอลิมปิกมันเป็นสิ่งที่เป็นไปได้สำหรับเรา"