มีใครรู้จัก มาเรีย สคอฟดอฟสก้า-คูรี่ บ้างมั้ยครับ??


        เธอได้รับการยกย่องว่าเป็นนักวิทยาศาสตร์สาวที่ประสบความสำเร็จที่สุดของโลก เคยคว้ารางวัลโนเบลถึงสองครั้ง ซึ่งล่าสุดเพิ่งมีโอกาสไปเยือนพิพิธภัณฑ์ของเธอมาเอง

        ผมเพิ่งรู้จักคุณมาเรียตอนมาอยู่โปแลนด์นี้ครับ


        หนังสือท่องเที่ยวหรือคู่มือแนะนำนครวอร์ซอมีจดบันทึกเรื่องราวของเธอทุกเล่ม เรียกว่าเป็นสตรีที่ได้รับการยกย่องสูงสุดของชาวโปแลนด์ก็ว่าได้ เนื่องจากเป็นบุคคลเดียวที่เกิดนอกประเทศฝรั่งเศสแล้วได้ฝังร่างตัวเองตอนเสียชีวิตที่โบสถ์ในปารีส


        เหลืออีกไม่กี่วันแล้วครับต้องบินกลับลอนดอน ฉะนั้นช่วงนี้วันที่ไม่มีคิวแข่งขันจึงพยายามตระเวนออกร่อนไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากที่สุดเท่าที่แข้งขาพอมีเรี่ยวแรง


         ความจริงหากให้นึกถึงโปแลนด์แล้วมีอยู่สามอย่างที่หัวสมองเห็นภาพทันที

         หนึ่ง วอดก้า

         สอง ผู้คนหน้าตาเรียบเฉย

         สาม สงคราม


         แทบทุกที่ในวอร์ซอจะต้องมีอนุสาวรีย์ต่างๆ ที่ให้ชนรุ่นหลังระลึกถึงการเสียสละของบรรพบุรุษ พวกเขาบอกผมว่านี่คือหนึ่งในวิชาหลักที่ต้องมีการเรียนการสอนเด็กๆ ตั้งแต่เล็ก หลักสูตรนี้มีไว้เพื่อสร้างจิตวิญญาณให้เยาวชนโปแลนด์เติบโตขึ้นมามีเลือดรักชาติเข้มข้น


        วันนี้กับวันแรกที่ลากกระเป๋าออกจากสนามบินโชแป็งนั้นจึงแตกต่างกันสิ้นเชิง ผมเข้าใจพวกเขามากขึ้นว่าทำไมถึงต้องตีหน้าบึ้งตึงใส่อาคันตุกะหน้าตาตี่ๆ คนนี้ด้วย ยิ่งคนหัวดำแบบนี้ด้วยแล้วไม่ค่อยมีหรอกครับจะเมืองไหนก็ตาม ทำให้เราจึงยิ่งเป็นคนแปลกหน้าสำหรับคนพวกเขา


        ขณะเดียวกันเหมือนเรื่องภาษาตอนนี้ก็เริ่มพูดได้มากขึ้น รวมถึงการรู้จักฟังสำเนียงโปลที่สปีกอิงลิชออกมา ต้องยอมรับว่าประเทศโปแลนด์ไม่ได้มีอะไรน่าเที่ยวเหมือนที่อื่นๆ อย่าง อังกฤษ, ฝรั่งเศส, เยอรมัน หรือออสเตรีย กระนั้นใครก็ตามที่ได้มาคงต้องรู้สึกเหมือนๆ กันคือสะเทือนใจต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับพวกเขา


        เชื่อมั้ยครับบริเวณใจกลางวอร์ซอ มีการสร้างแท่นศิลาที่สลักเอาไว้ว่าบริเวณนั้นเคยเป็นที่คุมขังชาวยิวจำนวนเกือบห้าแสนหรือที่รู้จักในชื่อ เกตโต้ (Ghetto) ก่อนขนย้ายไปยังเอาส์วิช ซึ่งเป็นสุสานคนเป็นอันโด่งดัง

        ส่วนในเรื่องของเกมในสนามนั้นตอนนี้ทุกท่านคงทราบผลรอบรองชนะเลิศคู่แรกเรียบร้อย ระหว่าง สเปน กับโปรตุเกส ว่าใครเป็นชาติแรกได้ยืนรอในรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งไม่ว่าใครถือว่าสมศักดิ์ศรีเหมือนกัน


        เมื่อวันอังคาร ผมพยายามออกไปซึมซับบรรยากาศบริเวณแฟนโซนมาครับ หากว่าช่างเงียบเหงาเหลือเกินเหมือนกับว่าไม่มีการจัดการแข่งขันยูโรขึ้นที่ดินแดนแห่งนี้ มีเพียงเจ้าหน้าที่คอยบริการบ้างประปราย ขณะที่แฟนบอลนั้นไม่เห็นกระทั่งเงาซึ่งมองอีกแง่คงเป็นเพราะการที่เจ้าภาพตกรอบไปตั้งนานแล้วด้วย ทำให้ความคึกคักลดลงอย่างน่าใจหาย

        เข้าใจว่าพอจบรอบรองชนะเลิศคราวนี้คงยิ่งเหี่ยวเฉาหนักไปใหญ่ เนื่องจากรอบชิงชนะเลิศจัดขึ้นที่กรุงเคียฟ ประเทศยูเครน


        แม้ว่าชาวโปแลนด์จะบ้ากีฬาโดยเฉพาะฟุตบอล เรื่องนี้สอบปากคำเรียบร้อยพวกเขายืนยันว่าเพราะเจ้าลูกกลมๆ นี่แหละที่เป็นหนึ่งในเหตุผลช่วยฟื้นฟูจิตใจคนในประเทศให้รวดเร็ว รวมถึงพวกเขามีหนังสือพิมพ์ที่นำเสนอข่าวกีฬาเพียวๆ อีกต่างหากอันเท่ากับใช้เป็นหลักฐานได้ดี กระนั้นธรรมดาพอไม่ใช่ชาติตัวเองดีกรีความคลั่งย่อมลดน้อยลงไปอยู่แล้ว


        เวลาผ่านไปเร็วนะครับ อีกไม่นานต้องเก็บข้าวของออกจากบ้านเช่าแล้ว

        มีหลายภาพที่เกินจินตนาการ และมีอีกไม่น้อยที่อยู่ในความทรงจำอีกนานแสนนาน โดยเฉพาะเรื่องราวระหว่างการเดินทางนั้นไม่เคยทำให้รู้สึกอ่อนล้าเลยจริงๆ

        ตั้งแต่อยู่อังกฤษแล้วครับ ผมรู้สึกว่าเป็นตอนที่ทำให้เราได้รับความรู้มากที่สุด ไม่ใช่จุดหมายปลายทางอย่างที่ทุกคนเข้าใจ นั่นคือสิ่งที่วัดว่าเราสำเร็จหรือล้มเหลว กระนั้นมันจะพูดเต็มปากว่าสำเร็จเหรอหากเราไม่ได้อะไรกลับมาเลยจากทุกย่างก้าวบนถนนอันเต็มด้วยก้อนกรวด


        ผมยกตัวอย่าง รอย ฮ็อดจ์สัน แล้วกัน เชื่อเลยว่ากุนซือวัย 63 ปีคงได้อะไรเยอะจากการแพ้อิตาลีในการยิงจุดโทษ ว่าต่อไปต้องจัดการเช่นไรเพื่อเข็นทีมชาติอังกฤษไปให้ไกลกว่านี้

        แน่นอนระบบยังต้องใช้เวลาในการปรับปรุงหากระยะสั้นๆ มันคงมีทางออกบ้างกับเป้าหมายต่อไปคือ ฟุตบอลโลก 2014 ที่ประเทศบราซิล


        เขาออกมาแสดงความผิดหวังว่า เวย์น รูนี่ย์ ไม่สามารถแบกภาระใหญ่หลวงได้

        เขาออกมาเชื่อว่าสิงโตคำรามทำได้ดีที่สุดแล้ว

        และเขามั่นใจในอนาคต


        ฉะนั้นจึงต้องติดตามตอนต่อๆ ไปว่า การที่เอฟเอเลือกอดีตกุนซือลิเวอร์พูลคนนี้ถูกต้องหรือผิด แม้ว่าเราจะไปโทษเขาคนเดียวไม่ได้ต่อหายนะครั้งล่าสุด ทว่าทั้งนี้ทั้งนั้นคนที่ได้ชื่อว่าผู้จัดการทีมต้องรับผิดชอบอยู่ดี

        ใครจะได้แชมป์ยูโรครั้งนี้สำหรับผมแล้วไม่ได้สลักสำคัญเท่าไร


        ผมว่ามากกว่านั้นคือสิ่งที่ผมได้รับตลอดเกือบหนึ่งเดือนที่ดินแดนแห่งนี้มากกว่า ตั้งแต่ก้าวเท้าแรกพ้นสนามบินไปตลอดเส้นทางเดินที่หลายๆ คนอิจฉา


        นี่คือทางของผม
     

    
                ''ไก่ป่า''
        kaipa9@yahoo.com