จุดเริ่มต้นของสตาร์ซอคเก้อร์ เกิดที่สยามสปอร์ต พับลิชชิ่ง ตึกแถวสองคูหาตรอกแมวเหมียว ข้างโรงพิมพ์เพชรรามา ประตูน้ำ
 

        นายหนึ่ง ลูกน้องประจำอีกสี่ห้าคน ทำงานแปลต้นฉบับฟุตบอลอังกฤษ ปั่นกันมือเป็นระวิง ด้วยสนุกกับงาน ด้วยการขายจินตนาการเรียงรายถ่ายทอดตัวอักษรสู่คนอ่าน
        

        ที่สำคัญก็คือ บุคลิกของหนังสือ ถ่ายทอดมาจากบุคลิกของคนทำ อันแต่ละคนทำก็มีเสน่ห์ลูกเล่นของตัวเองแตกต่างกันไป ที่ให้ความเป็นเพื่อน ความผูกพัน ยิ่งกว่าเพียงแต่หนังสือขายให้คนซื้อ


        สตาร์ซอคเก้อร์จึงกลับกลายเป็นสิ่งตีพิมพ์ที่จับใจคนอ่าน นับแต่ตอนเกิด ที่เป็นนิตยสารรายปักษ์ สู่รายสัปดาห์ จนกลายมาเป็นหนังสือพิมพ์แท็บลอยด์รายวัน ที่ท่านผู้อ่านถืออยู่ในมือทุกเมื่อเชื่อวันในทุกวันนี้ โดยสายเลือดแต่ละรุ่นต่างได้รับการเพาะบ่มให้รักษาจารีตดั้งเดิมที่ผูกใจคนอ่านติดต่อกันมา



        บางทีจะกล่าวได้ว่า อ่านกันมาตั้งแต่สมัยพ่อ จนถึงยุคของลูกก็ว่าได้ 




        เป็นการเติบใหญ่ที่ผูกพันกันมาตามกาลเวลา  




        ทว่าการเติบใหญ่ของสิ่งตีพิมพ์นั้น เหมือนการขยายอาณาจักร แต่กับตัวตนของมนุษย์ในวงจรนี้ ย่อมเป็นไปตามวัฏจักรชีวิต คนรุ่นแรกย่อมดุจรากดุจใบไม้ผลัดแรกก็ผ่านพ้น คนรุ่นใหม่หลายรุ่นก็เข้ามาทดแทน สืบสานสายเลือดอุดมการณ์ของรุ่นพี่ๆ ที่หลายคนเป็นไอดอลของตนมาก่อน


        นับสามทศวรรษของสตาร์ซอคเก้อร์ ย่อมมีหลายคนที่เคยเป็นส่วนอณูรากเหง้าจากไป 


        ไม่กับบุคคลอย่างโย่ง หากผมมักคิดถึง น้านุ ขุนพลช่างเรียง ลุงเดฟ มือปรู๊ฟคลาสสิก น้าเหลิม ม้าใช้ของเจ้านายที่ขอให้สั่งเป็นทำทันที (แต่สำเร็จไม่สำเร็จ พี่เหลิมจะบอกอีกที) ด้วยคนเหล่านี้ ก็ล้วนสร้างตำนานแห่งสตาร์ซอคเก้อร์มาด้วยกัน


        น้องหนู ธราวุธ นพจินดา น้องชายของโย่ง นับว่าเป็นผู้ร่วมสร้างสตาร์ซอคเก้อร์มานับแต่ยุคแรกๆ


        แปลเรื่องส่งน้านวยตอนละสามร้อยบาท จนกระทั่งมาทำงานเต็มตัว เป็นกำลังสำคัญในยุคบุกกรุยทาง


        เมื่อคุณระวิ โหลทอง มองไกล ส่งนักข่าวช่างภาพประจำการที่อังกฤษ เพื่อสร้างชื่อ สร้างมาตรฐานให้กับชื่อของ สตาร์ซอคเก้อร์ ว่าไม่ใช่หนังสือที่เพียงแต่ลอกแปลของฝรั่ง แต่ ''มีคนของเราเอง'' เขียนบทความ ทำข่าว ส่งภาพ ทำหนังสือ เพื่อให้ฝรั่งเจ้าถิ่น ยอมรับเราให้ได้


        ธราวุธ นพจินดา คือเสาต้นแรกที่คุณระวิเลือกให้ไปปักที่แผ่นดินอังกฤษ ร่วมงานกับ ธัชชเวชช์ เวชวิศิษฐ์ ตากล้องร้อยรักและ สนั่น หุ่นธนเสวี ช่างภาพยุคบุกเบิก


        งานสมัยนั้นโหดกว่านี้เยอะ เพราะฝรั่งมันไม่เชื่อว่าหัวดำๆ มันจะมาทำข่าวจริงจัง ต้องอดทน ต้องพิสูจน์ ส่งทั้งผลงานหนังสือสตาร์ซอคเก้อร์จากเมืองไทย ทั้งลูกตื๊อ ไปรอขอมันเข้าดูบอล แรกๆ ไม่ให้ มันเบื่อจนเห็นใจ ที่สุดก็ยอมรับ คอเรสพอนเดนท์ของสตาร์ซอคเก้อร์จากเมืองไทย


         ก้าวแรก เสาต้นแรก ก่ออิฐก้อนแรก ย่อมแลกมากับหยาดเหงื่อและความยากลำบากของคนยุคบุกเบิก


        หากไม่สำเร็จในวันนั้น เราก็คงไม่มีอาณาจักร มีกองทัพ มีฐานบัญชาการสตาร์ซอคเก้อร์ ที่เป็นสถาบันไปแล้วอย่างวันนี้


        คนรุ่นแรกจึงย่อมเป็นตำนาน ให้คนรุ่นหลังที่สืบทอดก้าวตามรุ่นแล้วรุ่นเล่า ให้ความนับถือคารวะว่าเป็นทั้งครู ทั้งลูกพี่ ทั้งสรณะแห่งวิถีคนสายเลือดสตาร์ซอคเก้อร์


        คนเก่าคนแก่ที่ก่อร่างสร้างสตาร์ซอคเก้อร์กันมา ไม่ว่าเป็นเฟืองตัวไหนที่ผ่านมา หลายคนตายจาก ก็ดุจดังอณูหนึ่งที่ฝังเป็นรากเป็นแก่นเป็นเสาแห่งอาณาจักรนี้เสมอมา


        รายล่าสุดก็คงเป็น ''น้องหนู'' ธราวุธ นพจินดา นี่แหละครับ


        ผมทราบดีว่า น้องชายผมคนนี้เป็นเยี่ยงไร ด้วยเติบโตกันมาดุจพี่น้อง นับแต่หัวเท่ากำปั้น


        นักข่าวกีฬาในแขนงต่างๆ โดยเฉพาะรุ่นน้องสายเลือดสยามสปอร์ตฯ ที่เดินตามรอยเท้า ''พี่หนู'' ของเขาในวิถีแห่งสตาร์ซอคเก้อร์นี้มารุ่นแล้วรุ่นเล่า ก็ยิ่งรู้เมื่อสัมผัสใกล้ชิดกับความหมายของคำว่า ''ลูกพี่'' ก็จากเขา


        คนทระนง นับถือใครเป็น ''ลูกพี่'' ได้ไม่มากคนหรอก


        และจะมีคนสักกี่คนที่ยืนหยัดการเป็นลูกพี่ได้ตลอดชีวิต แม้ยามตายจาก


          ถึงวันนี้ ''น้องหนู'' ธราวุธ นพจินดา ได้คืนร่างสู่มาดรธรรมชาติ เป็นเถ้าธุลี อันจะนำไปฝากแม่พระสมุทร ส่งสุดสายที่ปลายมือ ไม่เหลืออะไรที่เป็นสังขารอีกแล้ว


        แต่เขาย่อมอยู่ในความนับถือ ความเป็นอณูตำนาน บทวิถีแห่งอาณาจักรสตาร์ซอคเก้อร์ไปตลอดกาล


         อะไรเขาก็ให้สิ้นแล้ว นอกจากขอเพียงวลี... ''เกียรติศักดิ์ รักของข้า  มอบไว้ แก่ตัว''


        ยอดทอง