''เห็นข่าวในเชิงลบกำลังโจมตีสองเจ้าภาพครั้งนี้อยู่เลยอยากเขียนแก้ตัวให้ในบางมุมเท่านั้น ผมรู้สึกว่าคนเราจะชอบข่าวทำนองนี้มากกว่าในแง่ดีอยู่แล้ว นึกง่ายๆ อย่างเรื่องดารายิ่งฉาวเท่าไรยิ่งสนุกปาก จริงมั้ยครับ''

 

        เห็นรถไฟที่โปแลนด์แล้วนึกถึงบ้านเราจริงๆ ครับ
 

        ทั้งหวานเย็น ทั้งทรุดโทรม และทั้งเช้าชามเย็นชาม...
 

        เมื่อวันจันทร์นั่งตากลมจากพอซนานกลับวอร์ซอใช้เวลารวมประมาณ 3 ชั่วโมงทั้งที่ระยะทางไม่ได้ไกลจากกันสักเท่าไรเลย
 

        ''เออ กูนั่งมาจากกดังส์ก็ 6 ชั่วโมงว่ะ'' เต็ก บางจาก หัวหน้าสาขาโปแลนด์ประจำยูโร 2012 คราวนี้บ่นอุบภายหลังพวกเรามาพบกันอีกครั้งที่บ้านเช่า
 

        พวกเรา ณ ที่นี้หมายถึงผม, เต็ก บางจาก, ยักษ์ ดอยแดง, อาเล่แมน และ วรชัย (ตากล้อง+โปรดิวเซอร์) ซึ่งตั้งแต่แมตช์เปิดสนามวันศุกร์ที่ 8 มิถุนายนก็เพิ่งมีโอกาสเจอก็คราวนี้
 

        มันคือการเดินทางครับ
 

        จะใช้คำว่า ''ทำงาน'' หรือจะใช้คำว่า ''ท่องเที่ยว'' ก็ไม่มีผิดทั้งสิ้น ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกมองมุมไหนต่างหาก เพราะคำว่าเดินทางมันครอบคลุมทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว
 

        มาถึงนครหลวงก็รีบจ้ำเข้าแฟนโซนทันที เพราะยกนาฬิกามาส่องใกล้หกโมงเย็นแล้ว หมายถึงทีมชาติอังกฤษจะลงสนามนัดแรกกับฝรั่งเศสพอดี แม้จะไม่ใช่กองเชียร์สิงโตคำรามชนิดพันธุ์แท้หากการไปอาศัยที่นั่นมาเกือบสองปียังไงเสียย่อมมีผูกพันกันบ้าง
 

        ทุกอย่างเป็นไปตามที่หลายๆ คนคาดหมาย
 

        รอย ฮ็อดจ์สัน ยังเลือกเล่นตามแบบแผนเหมือนอย่างสองเกมอุ่นเครื่องชนะนอร์เวย์และเบลเยียม 1-0 ด้วยการยักไหล่ต่อเสียงวิจารณ์ ทว่าผลลัพธ์ 1 คะแนนต้องถือว่าเป็นไปตามเป้า
 

        ทีมตราไก่ชุดนี้ถือว่ากำลังมาแรง เน้นสายเลือดใหม่ส่วนใหญ่ภายใต้การกุมบังเหียนของ โลร็องต์ บล็องก์ โดยไม่แพ้ใครมายาวนานแล้ว ซึ่งก่อนแข่งก็ถูกยกให้เป็นต่ออังกฤษเล็กน้อย
 

        กระนั้นสิ่งที่อยากเล่าไม่เกี่ยวกับรูปเกมครับ หากเป็นบรรยากาศจากแฟนโซนต่างหาก
 

        จากที่กวาดสายตาดูมีแฟนบอลจากหลายๆ ชาติมารวมตัวที่วอร์ซอพอสมควร ที่เห็นๆ ก็มีฝรั่งเศส, อังกฤษ, รัสเซีย, อิตาลี และสเปน
 

        บางทีทีมตัวเองไม่ได้เตะที่เมืองหลวงหรอก ทว่าเข้าใจว่าคงหาตั๋วลำบากก็เลยมาดูบอลตามลานแฟนโซนแทน ได้อารมณ์ไปอีกแบบ
 

        ได้โอกาสคุยกับหนุ่มจากแดนผู้ดีรายหนึ่งครับ เขาแสดงทัศนะหลังเห็นชาติตัวเองเก็บแต้มล้ำค่าสำเร็จดังนี้ ''เราเล่นน่าเบื่อก็จริง แต่ก็บางจังหวะเท่านั้น เพราะสังเกตจากตัวผู้เล่นที่เรากล้าส่ง อเล็กซ์ แชมเบอร์เลน ลงสนามนั่นหมายถึงเราก็ต้องการชนะเช่นกัน ผมว่าผลเสมอถือว่าน่าพอใจแล้ว''
 

        ทุกคนเชื่อว่าอังกฤษชุดนี้แค่รอบ 8 ทีมก็นับว่าโอเค
 

        กระนั้นจากความรู้สึกผมมองว่าอย่างน้อยๆ เรื่องสปิริตและความเหนียวแน่นถือว่าดีทีเดียว ซึ่งนั่นเองถือเป็นพื้นฐานสำหรับความสำเร็จของบางทีมจากอดีตที่ผ่านมา ยกตัวอย่างกรีซชุดแชมป์ยูโร 2004
 

        ตอนนี้ศึกชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปดำเนินมาได้จนเลยนัดแรกของทุกทีมเรียบร้อยแล้ว หากถามผมว่าบรรยากาศเป็นอย่างไร ต้องยอมรับว่ามีคละเคล้ากันไปตามประสาของกีฬาลูกกลมๆ
 

        อย่างที่บอกผมชอบพวกไอริชที่ยกโขยงมาสร้างสีสันเขียวๆ โดยร้องเพลงเชียร์ไม่หยุดหย่อนแม้จะมีนิสัยตามสไตล์ชาวเกรตบริเตนบ้างก็ตาม ขณะเดียวกันจนถึงขณะนี้ขอบอกว่าตัวเองยังไม่เจอเลยพวกที่เหยียดสีผิวหรือว่าอันธพาลอย่างที่หลายฝ่ายเคยวิตกกังวลก่อนหน้า
 

        เห็นข่าวในเชิงลบกำลังโจมตีสองเจ้าภาพครั้งนี้อยู่เลยอยากเขียนแก้ตัวให้ในบางมุมเท่านั้น ผมรู้สึกว่าคนเราจะชอบข่าวทำนองนี้มากกว่าในแง่ดีอยู่แล้ว นึกง่ายๆ อย่างเรื่องดารายิ่งฉาวเท่าไรยิ่งสนุกปาก จริงมั้ยครับ
 

        เช่นกันกับทีมลูกหนังลองล้มเหลวซิ เขียนได้เป็นคุ้งเป็นแคว และสามารถทำซีรีส์ติดต่อกันได้เลย ขณะที่หากคว้าแชมป์ประสบความสำเร็จขึ้นมาไม่เกิน 2 วันประเด็นต่างๆ ก็จะตกสมัยแล้ว
 

        ผมว่าชาวโปแลนด์สอนอะไรให้ไม่น้อยนะครับ
 

        อย่างแรก คนเราอย่าดูแค่ภายนอก เพราะเมื่อวันก่อนเจอคุณป้าคนหนึ่งอยู่ๆ ก็เข้ามาโวยวายหาว่าผมนั่งเก้าอี้ในโบกี้รถไฟเขา ตอนนั้นยังนึกในใจเลยว่าทำไมต้องชักสีหน้าขนาดนั้น หากต่อมาแกเองที่เป็นคนโบกมือหลังต้องแยกลากัน
 

        อย่างสอง คนเราลองพยายามซะหน่อยแล้วทุกอย่างไม่มีอะไรเกินเอื้อม แม้จะใหม่ต่อหน้าที่ตรงนี้ ทว่าภาพรวมสำหรับการจัดงานยูโรคราวนี้ต้องบอกว่าโอเคเลย อาจไม่ถึงกับเลิศเลอ กระนั้นก็ไม่ได้แย่แบบที่บางคนสบประมาทแน่นอน
 

        หลายๆ อย่างกำลังเข้ารูปเข้ารอยครับ ขออย่างเดียวอย่ามีคนกวนน้ำให้ขุ่นเท่านั้น
 

        เหมือนกับการทำทีมฟุตบอลต้องมีความสงบเป็นหลัก โดยหากใครไปเต้นตามกระแสแล้วส่วนใหญ่มักเหลวไม่เป็นท่าตรง ข้ามกับใครที่รู้จักอดทนนั่นแหละคือผู้ชนะในท้ายที่สุด
 

        ถึงตรงนี้ผมกำลังเฝ้ารอการเดินทางไปยังกดังส์ เมืองสุดท้ายที่ได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพของฝั่งโปแลนด์อยู่ครับ อยากไปให้เห็นและอยากสัมผัสด้วยตัวเอง แม้จะได้ยิน เต็ก บางจาก เล่าให้ฟังฉากๆ ว่าดีอย่างโน่น ดีอย่างนี้ กระนั้นสิบปากว่าไม่เท่าตาตัวเองแน่นอน
 

        ทัวร์นาเมนต์แบบนี้ไม่มีอะไรยอดเยี่ยมกว่าการได้เรียนรู้ความแปลกใหม่ครับ
 

        เราจะชอบหรือเกลียดก็อีกเรื่อง
 

        เราจะพยักหน้าหรือส่ายหน้าก็ตาม
 

        สุดท้ายแล้วเราควรวิ่งเข้าไปหามันเสียก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ ก็ไม่สายเกินไปจริงมั้ยครับ??