ยกตัวอย่างผลการแข่งขันเหล่านี้ครับ ศรีราชา ซูซูกิ เอฟซี (ดิวิชั่น 1) แพ้ นครราชสีมา เอฟซี (เอไอเอสลีก) 0-1, ม.เกษตรศาสตร์ (เอไอเอสลีก) ชนะ อีสาน ยูไนเต็ด (ไทยพรีเมียร์ลีก 4-0), ลำพูน วอริเออร์ (เอไอเอสลีก) ชนะจุดโทษ แบ็งคอก ยูไนเต็ด (ดิวิชั่น 1), ลพบุรี เอฟซี (เอไอเอสลีก) ชนะจุดโทษ ปตท.ระยอง( ดิวิชั่น1), พัทลุง เอฟซี (เอไอเอสลีก) ชนะ อินทรีเพื่อนตำรวจ (ไทยพรีเมียร์ลีก) 2-1, ปากน้ำโพ (เอไอเอสลีก) ถล่ม อาร์มี่ ยูไนเต็ด (ไทยพรีเมียร์ลีก) 3-1 ฯลฯ เรียกว่าครึ่งต่อครึ่งที่มีผลการแข่งขันออกมาพลิกล็อก ยังมีอีกหลายเกมที่ทีมในดิวิชั่น 2 แพ้ ทีมไทยพรีเมียร์ลีกแบบสนุกสูสี

 

        ผมลองเปิดดูรายชื่อผู้เล่นทีมใหญ่ๆ แต่ละสโมสรนึกว่าจะส่งผู้เล่นสำรองลงเล่นเป็นส่วนใหญ่ ที่ไหนได้เกือบทุกทีมส่งตัวหลัก ตัวจริงลงหมดเพราะสัปดาห์นี้ไม่มีไทยพรีเมียร์ลีก เพราะฉะนั้นเล่นได้เต็มที่  หากเป็นอย่างนี้หมายความว่าวันนี้มาตรฐานของฟุตบอลไทยในแต่ละลีกไม่แตกต่างกันเท่าไหร่
 

        ถ้าเป็นไปอย่างที่ผมคาดการณ์ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าดีใจของแฟนบอลชาวไทย ที่ได้เห็นการเจอกันของทีมเล็กกับทีมใหญ่เป็นเกมที่มีคุณภาพ ไม่ใช่ถลุงกัน 8 ลูก10 ลูกอย่างที่ผ่านมา
 

        วันนี้ต้องยอมรับว่าเพราะความนิยมของแฟนบอลต่างจังหวัดทำให้มาตรฐานของทีมลูกหนังในเอไอเอสลีกสูงขึ้นกว่าในอดีตเยอะ เมื่อทีมเล่นแบบมีความหวังที่จะไม่ซ้ำชั้น คือขึ้นชั้นไปเรื่อยๆ ทำให้กล้าลงทุนซื้อนักเตะเข้ามาเสริมทัพ เช่นเดียวกันในแต่ละปี ทีมจากต่างจังหวัดตั้งความหวังไว้ว่าพวกเขาอยากเล่นและให้ความสำคัญกับ ''ฟุตบอลถ้วย'' ทั้งโตโยต้า ลีก คัพ และไทยคม เอฟเอ คัพ เพราะ ทั้ง 2 รายการเป็นโอกาสเดียวที่จะได้เจอทีมใหญ่ แฟนบอลต่างจังหวัดรอเข้าชมจำนวนมาก มีโอกาสขายบัตรได้ทะลุเป้า
 

        ทั้ง 2 รายการเป็นโอกาสเดียวที่จะทำให้ทีมในระดับล่างๆ สร้างผลงานเขย่าโลกได้ในแต่ละปีเ พราะฉะนั้นต้องเน้นเป็นพิเศษ ต่างจากทีมใหญ่ในไทยพรีเมียร์ลีก ที่แม้จะให้ความสำคัญกับบอลถ้วย แต่ก็มักจะให้ความสำคัญในรอบลึกๆ รอบแรกๆ คิดว่ายังไงซะด้วยศักยภาพทีมที่เหนือกว่าน่าจะผ่านได้สบาย
 

        สมัยก่อนก็เป็นอย่างนั้นแหละครับเพราะศักยภาพทีมต่างกันเยอะ แต่ปีนี้ เดี๋ยวนี้ไม่ใช่แล้ว ผมอยากเห็นรายการ ''ล้มช้าง'' ที่จะทำให้วงการฟุตบอลมีสีสัน เกิดขึ้นเยอะๆ ครับ วงการลูกหนังไม่ควรมีไพร่ มีอำมาตย์ บอลลูกกลมๆ คว่ำกันได้
 

        วันก่อนเจอกับ ''เสี่ยโต'' ณรงค์วิทย์ อุ่นแสงจันทร์ ประธานสโมสรอัสสัมชัญธนบุรี ผมถามว่าทำอย่างไรให้ทีมในลีกดิวิชั่น 2 โซนกรุงเทพมหานคร คึกคัก มีแฟนบอลและมีอนาคต เหมือนทีมต่างจังหวัดจากโซนอื่นๆ ซึ่งมีคนดู มีแฟนคลับของตัวเอง ในขณะที่ทีมในกทม.แม้ว่าหลายๆ ทีมชื่อชั้นทั้งนักเตะและโค้ชจะดี แต่แฟนบอลทั่วไปยังไม่รู้เลยว่าสนามอยู่ไหน เตะเมื่อไหร่ 
 

        คุณณรงค์วิทย์บอกว่า จริงๆแล้วต้องแตกทีมในโซนกรุงเทพฯ และปริมณฑลออกไปโซนต่างๆ อาทิ  ทีมที่อยู่ในโซนเหนือของ กทม.อย่าง รังสิต เอฟซี, นิวธัญญะบุรี, นอร์ทกรุงเทพฯ ควรจะไปเล่นกับโซนภาคกลาง ทีมโซนภาคตะวันตกอย่างกรุงธน เอฟซี, อัสสัมชัญธนบุรี ควรจะไปเล่นกับทีมในโซนภาคกลางและตะวันออก เจอกับพวกเพชรบุรี, ประจวบฯ, ตราด ฯลฯ 
 

        นี่เป็นไอเดีย ที่คุณณรงค์วิทย์ บอกว่าแม้ตัวเองจะทำทีมและรู้ว่าเสียเปรียบทั้งค่าใช้จ่ายในการเดินทาง, เสียงเชียร์,สิ่งแวดล้อม แต่อยากให้วงการพัฒนา เพราะหากออกไปเล่นในต่างจังหวัดแฟนบอลเยอะ ทีมจากต่างจังหวัดเข้ามาเล่นเป็นทีมเยือนก็จะได้พาแฟนบอลมาด้วย ถ้ามีคนดูดูก็จะระบบการตลาด ทีมก็จะขายเสื้อได้, ขายบัตรเข้าชมได้ สปอนเซอร์ก็จะเข้ามา คุณณรงค์วิทย์เชื่อว่ากทม.ลีกไม่เวิร์ก ต้องปรับโซนให้เหมาะสม แล้วจะเพิ่มจำนวนทีมในลีกเล็กๆ ให้สู้กับทีมใหญ่ได้มากขึ้น
 

        โตโยต้าลีกคัพ รอบ 32 ทีม ยังมีทีมจากเอไอเอสลีกให้ลุ้นกันอีก 9 ทีม , ยามาฮ่าลีกวัน 8 ทีม และไทยพรีเมียร์ลีกเหลือ 15 ทีม ตามลุ้นกันว่าจะมีรายการแจ็กผู้ฆ่ายักษ์อีกหรือเปล่า ขออย่างเดียวยักษ์อย่าไปเที่ยวแกล้งบีบคอแจ็ก เอาเปรียบ โกงกันเท่านั้น ...เหล่าบรรดาทีมเล็กพร้อมสู้ตาย
     

                                                                        ปูเป้