นักฟุตบอลอาชีพคืออาชีพในฝันของใครหลายคน มันคืองานที่ไม่เหมือนงาน ทำงานเหมือนเด็กได้วิ่งเล่น แล้วก็ยังได้เงินอีกต่างหาก ที่สำคัญที่สุดก็คือได้เยอะมาก แต่หลายคนกลับทำตัวเหมือนเด็ก


        เดี๋ยวนักเตะฝีเท้าดีในบ้านเราที่มีผลงานเป็นประจักษ์ลูกตา รับกันเดือนละหลักแสน พวกพนักงานบริษัทได้แต่มองตาปริบๆ ด้วยความเสียดายโอกาสที่เกิดเร็วไปหน่อย ไม่งั้นคงจะได้มีสังกัดกับเขาบ้างแหละ ตอนนี้คงต้องปั้นรุ่นลูกสถานเดียว เผื่อว่าจะช่วยพ่อแม่ได้บ้าง


        ในยุโรปก็ อย่างที่เราทราบๆ กันว่าพวกนี้ได้ค่าแรงคิดเป็นวันอาจจะสูงถึงวันละล้านบาทไปโน่นเลย แต่มันน่าแปลกนะครับที่พวกซุปตาร์เหล่านั้นกลับทำตัวเหมือนไม่ใช่คน อาจจะคิดว่าในเมื่อได้เงินเกินคนเลยทำให้ตัวเองเกินคนไปด้วย


        คาร์ลอส เตเวซ เคยงอน โรแบร์โต้ มานชินี่ แล้วชิ่งหนีกลับบ้านมันดื้อๆ ว่ากันตามกฏหมายนะครับ สโมสรสามารถบอกเลิกสัญญาได้เลยด้วยซ้ำ พร้อมเรียกค่าเสียหายอีกต่างหาก จนผ่านไประยะหนึ่งเตเวซคงคิดได้ว่านี่ตูจะมาโยนเงินทิ้งน้ำไปทำไมฟะ ว่าแล้วก็กลับมาประจำการอีกครั้งในขณะที่ทีมกำลังต้องการผู้กอบกู้ แต่ดูเหมือนว่าจะช้าเกินไปหน่อย เพราะซิตี้ทำแต้มเสียไปเยอะในช่วงที่เขาไม่อยู่


        กรณีของ เตเวซ ที่เราคิดว่าแย่แล้วอาจต้องยอมให้ศูนย์หน้าร่วมทีมอย่าง มาริโอ บาโลเตลลี่ ที่เข้าขั้นห่าม ดิบ เถื่อน เงินเดือนสูงแล้วทำตัวต่ำทางความคิด เจอข่าวในทางลบของหมอนี่ไม่เว้นวันจนคิดว่าถ้าไอ้เบื๊อกนี่ไม่ได้เป็นนักเตะอาชีพระดับนี้มันจะไปทำมาหากินอะไรได้


        จุดพลุไฟเผาบ้านตัวเองมั่ง มีเรื่องทะเลาะกับเพื่อนร่วมทีมมั่ง หนีไปดูระบำโป๊มั่ง ทะเลาะกับกุนซือมั่ง จนถึงมีปัญหากับเพื่อนในสนามด้วยการขอยิงลูกฟรีคิกทั้งที่เป็นหน้าที่รับผิดชอบของคนอื่น จน ไนเจล เดอ ยอง เพื่อนร่วมที่ถือว่าดิบที่สุดคนหนึ่งแล้วยังออกปากว่า “มึงเลิกบ้าเสียทีเถอะ”


        บาโลเตลลี่ ถือสัญชาติอิตาลีเพราะเกิดที่อิตาลี และมีพ่อแม่บุญธรรมเป็นอิตาเลี่ยน พ่อแม่จริงๆ ของเขาเป็นคนกาน่า มาคลอดเขาที่เมือง ปาแลร์โม่ น่าเสียดายที่การทำตัวของเขาไม่ได้ทำให้พ่อแม่ชื่นใจเลย จากครอบครัวที่หนีร้อนมาพึ่งเย็นจนได้ดิบได้ดี มันน่าจะคิดบ้างนะครับว่าวางตัวอย่างไรถึงจะทำให้คนรัก


        เมื่อไม่กี่เดือนมานี้มีเด็กหนุ่มวัยไม่เต็ม 17 ชาวยูกานด้าบินมาทดสอบฝีเท้ากับทีมเมืองทองครับ ลงจากเครื่องก็เรียกแท๊กซี่ให้มาเลย ตัวเองไม่รู้จักใครทั้งนั้น บังเอิญว่าบริษัทเรามันก็อยู่ไม่ไกลจากสุวรรณภูมิ แท๊กซี่เลยมาพามาส่งถูก ให้บังเอิญอีกนั่นแหละว่าวันนั้นเรากำลังซ้อมทีมเยาวชนอยู่พอดี ทว่าการมาแบบนี้ไม่มีใครรับรอง ปกติแล้วจะไม่พิจารณาทั้งนั้น แต่เห็นว่าเด็กมันตั้งใจมาก โค้ชพล ชมชื่น ก็เลยให้ลองสักตั้ง


        ยาซีน บอกว่าเปิดในยูทูปเห็นว่า ร็อบบี้ ฟาวเลอร์ เล่นให้เมืองทองก็เลยอยากมาเล่นด้วย เก็บของใส่กระเป๋า สตั๊ดและเสื้อผ้าอีกไม่กี่ตัวขึ้นเครื่องมาเลย ปัญหาก็คือค่ำนี้จะนอนไหน สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการไปอยู่บ้านรับรองร่วมกับเหล่า รปภ.ของบริษัท ยังดีที่ ยาซีน พูดอังกฤษได้ แม้ รปภ.จะถนัดภาษาลาวมากกว่า แต่ภาษาใบ้ใช้ด้วยกันได้ ก็เลยกินด้วยกันนอนด้วยกัน มีอะไรก็กินกันไป กินกันตาย แม้แต่ข้าวเหนียวกับตำมะยมใส่ปลาร้า ทั้งเผ็ดทั้งเปรี้ยว ยาซีน ก็กินเพื่อเอาแรงไว้ซ้อมพิสูจน์ตัวเอง แต่เขาก็ไม่ผ่านครับ ฝีเท้าของเขาธรรมดาเกินไป จะได้ก็แค่ความสดเท่านั้น


        เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเราก็ใจดีครับ พา ยาซีน ไปทดสอบฝีเท้ากับสโมสรอื่นในระดับดิวิชั่น 2 ก็มีหลายสโมสรที่สนใจหนุ่มพเนจรคนนี้เหมือนกัน แต่จังหวะไม่ดีที่พวกเขาส่งรายชื่อกันไปแล้ว ยาซีน เลยต้องรอไปก่อน


        หลังจากที่อยู่ในบางกอกมาได้ระยะหนึ่ง พวกเราก็คุยเล่นๆ กับ ยาซีน ว่าถ้าเกิดทดสอบผ่านแล้ว เขาอยากจะได้เงินเดือนซักเท่าไหร่ ยาซีน บอกว่า “6,000” เขาถามกลับไปว่า “6,000 ดอลลาร์?” ยาซีน ตอบกลับมาอีกทีว่า “โน ขอ 6,000 บาทครับ”


        บางคนดิ้นรนเพียงเพื่อขอให้ชีวิตรอด ขณะที่บางคนสนแต่ว่าทำอย่างไรตัวเองถึงจะสบายที่สุดด้วยวิธีที่ง่ายที่สุด แม้จะเป็นวิธีที่เอาเปรียบคนอื่นก็ยังยินดี


        คนที่ต้นทุนดีกว่ามักเป็นอย่างนี้แหละครับ

ศาธนันท์