ถามคนในวงการหากเป็นรุ่นเก่าหน่อยเชื่อแน่ว่าไม่มีใครไม่รู้จักชื่อของ อ.เหมา หรือ ''เสี่ยเหมา'' ที่เจ้าตัวเหมือนจะภาคภูมิใจกับคำว่า ''ซำเหมาพเนจร'' มากกว่า เพราะเข้ากับชีวิตของเจ้าตัวได้ดี

        บางคนอาจจะรู้แค่ว่า ''เสี่ยเหมา'' คือเจ้าของร้านฟุตบอลช็อป ร้านขายเครื่องกีฬา ชื่อดังหลังสนามศุภชลาศัย ที่วันนี้ปิดตัวไปแล้ว แต่นี่คือธุรกิจที่ทำให้เขาเป็นเสี่ยเงินล้าน โดยเฉพาะ หากใครต้องการสตั๊ดสักคู่ไปหาเขาไม่ผิดหวัง โดยเฉพาะยุคที่ขาย ล็อตโต้ กับ โครโนส 

        แต่แท้จริง ''เสี่ยเหมา'' คือคนในวงการฟุตบอลที่คร่ำหวอดมาหลายปีดีดัก เคยเป็นนักฟุตบอลมาก่อนในตำแหน่งกองกลาง, โค้ชฟุตบอลก็เคยเป็นมาแล้ว ทั้งกับธ.กรุงไทย ที่ทำกับ อ.อาจหาญ ทรงงามทรัพย์, ร.ร.พณิชยการราชดำเนิน  ส่วนที่คนเรียกคำนำหน้าว่าอาจารย์ก็เพราะเคยสอนหนังสือในฐานะครูพละที่ ร.ร.ปทุมคงคา , ร.ร.วัดสุทธิวราราม, ร.ร.พณิชยการราชดำเนิน หลังจบปริญญาตรีที่ มศว มานั่นเอง 

        ทำทีมลูกหนังในฐานะผู้บริหารทีมก็เคยทั้งกับทีมพนักงานยาสูบ, ทหารบก, ศุลกากร 

        ที่ฮือฮาที่สุดเห็นจะเป็นการเข้าไปบริหารจัดการทีมให้กับ ''ตะหานน้ำ'' ในไทยพรีเมียร์ลีก 2009 ที่เข้าไปเป็นคนจัดการเรื่องจดทะเบียนเป็นนิติบุคคล จากที่ทีมราชนาวีจะไม่ส่งทีมอยู่แล้ว โดยนำทีมไปปักหลักเล่นที่ระยอง และทำได้อย่างที่พูดไว้ว่าจะทำให้มีแฟนบอลเข้าไปเชียร์ทีมราชนาวีหลายพันคนได้ ปีนั้นสนามระยองยามราชนาวีลงเล่น แฟนบอลเต็มแทบทุกนัด และมีส่วนทำให้ทีมอยู่รอดได้  ทำให้คนที่หัวเราะเขาหน้าแหกมาแล้ว

        ปัจจุบันกับวัย 48 เจ้าตัวเลือกที่จะทิ้งเมืองหลวงกลับไปใช้ชีวิตที่บ้านเกิด จ.ระยอง วันนี้เขากลับไปทำธุรกิจที่ จ.ระยอง ด้วยการเปิดธุรกิจร้านกาแฟชื่อร้าน ''บ้านบอลไทย'' อยู่ข้างห้างแหลมทอง และมีสนามฟุตซอลหญ้าเทียม มีทแลนด์ กลางแจ้ง 2 สนาม บริเวณ ถ.สายล่าง อ.เมือง ให้เช่าที่ลูกค้าเริ่มติดมีมาใช้บริการทุกวัน โดยกำลังก่อสร้างฟิตเนสบริเวณใกล้เคียงกันไว้รองรับลูกค้าที่รักสุขภาพอีกด้วย ธุรกิจดังกล่าวสร้างรายได้ให้กับเขาเป็นตัวเลข 6 หลัก 

        ในฐานะของคนบ้าบอลคนหนึ่งที่มี่วิสัยทัศน์ไม่ธรรมดาและคร่ำหวอดในวงการมานานนั้นหลายคนอาจจะสงสัยว่าเขาเบื่อที่จะทำงานบริหารทีมฟุตบอลแล้วหรือเปล่า 

        ''เสี่ยเหมา'' บอกว่า ''ยังแน่นอน ผมหมดกับฟุตบอลไปเยอะเหมือนกัน แต่ไม่ขอบอกเป็นตัวเลขแล้วกัน ฟุตบอลคือกีฬาที่ผมรักและทำให้ชีวิตผมมีทุกวันนี้ได้ทั้งๆ ที่ผมเคยรุ่งโรจน์สุดขีดและเคยล้มไม่เป็นท่าก็เพราะฟุตบอล ฟุตบอลทำให้ผมมีความสุขและมีทุกวันนี้ คนรู้จักผมก็เพราะฟุตบอล

        ผมอยากเข้าไปทำทีมในฐานะของคนบริหารจัดการทีมมากกว่าจะไปลงทุนทำเอง ผมเชื่อว่าความรู้ที่ผมมีจะทำให้ทีมที่เลือกผมไปทำงานให้ประสบความสำเร็จเหมือนที่ผมเคยทำได้ดีกับราชนาวีมาแล้ว ซึ่งแม้ผลงานจะไม่เลิศหรู แต่แง่ของการตลาดถือว่าโอเค 

        ทีมที่ผมจะเข้าไปทำให้ต้องมีความชัดเจน ไม่ใช่แค่ว่ามีแค่ทีมฟุตบอลกับเงินจ้างนักเตะ ฟุตบอลมันไม่ใช่แค่นั้น คำว่าฟุตบอลอาชีพการตลาดเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้ทีมอยู่รอดได้ 

        ถ้าถามผมว่ามีโอกาสจะไปทำทีมให้กับ จ.ระยอง ที่ปัจจุบันมีหลายทีมหรือไม่ เป็นเรื่องของอนาคต ตอนนี้มีหลายคนทำอยู่แล้ว แต่หากเห็นแล้วไม่มีอะไรดีขึ้นไม่แน่อนาคตผมก็อาจจะกลับไปทำทีมให้บ้านเกิดในฐานะของคนลงทุนและบริหารเองก็ได้'' 

        ไม่แน่อนาคตเราอาจได้เห็น ''เสี่ยเหมา'' ที่วันนี้อยู่ในฐานะของแฟนบอลกลับสู่สังเวียนลูกหนังในฐานะคนทำทีมอีกครั้งก็เป็นได้ คนอย่างเขาหากจะว่าไปแล้วไม่ใช่ก็ใกล้เคียง หรืออาจจะแค่ระดับน้องๆ กับคนอย่าง ปีเตอร์ เคนยอน หรือ ริค แพร์รี่  ซีอีโอลูกหนังระดับโลกนั่นล่ะ