นักกีฬาหลายคนเล่นกีฬาเพราะหวังอยากจะติดทีมชาติไทย แต่ขณะเดียวกันก็มีนักกีฬาอีกหลายคนที่เล่นกีฬาโดยไม่ได้หวังจะติดทีมชาติไทย

        หากแต่หวังให้กีฬาเป็นใบเบิกทางไปสู่ความสำเร็จในชีวิตด้านอื่นๆ ตามความต้องการของตน ฉะนั้นทีมชาติจึงไม่ใช่เป้าหมายสูงสุดของนักกีฬาเสมอไป

        เช่นเดียวกับ ''อาร์ท'' ธรรมภัทร์ เกตุแจ่ม เด็กหนุ่มจากจังหวะสระบุรี ที่มีความฝันตั้งแต่สมัยยังเด็กว่าโตขึ้นอยากจะเป็นทหาร แต่ต้องทำอย่างไรถึงจะได้เป็นทหาร แม้รู้ว่าเป็นเรื่องที่ไกลตัวและไม่ง่ายนัก แต่ด้วยแรงบันดาลใจจากคนในครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นบิดา ซึ่งรับราชการตำรวจ อีกทั้งลุงกับน้าที่เป็นทหาร ส่งผลให้ ''อาร์ท'' ละทิ้งความฝันของตัวเองไม่ได้

        แม้สมัยนั้นความฝันของเด็กหนุ่มอาจจะยังเลือนลราง กระทั่ง ''อาร์ท'' ได้เริ่มเล่นกีฬาวอลเลย์บอล และพัฒนาระดับฝีมือขึ้นมาเรื่อยๆ ประกอบกับตัวอย่างของรุ่นพี่ที่มีให้เห็นมากมายถึงความสำเร็จในชีวิต โดยอาศัยกีฬาเป็นสื่อกลาง ด้วยเหตุนี้ทำให้ ''อาร์ท'' มีความมุ่งมั่นอย่างเต็มกำลัง และพยายามทุ่มเทให้กับการฝึกซ้อมอย่างหนักทุกครั้งที่ลงสนามซ้อม นับจากเริ่มเล่นวอลเลย์บอลครั้งแรกตอนอายุ 13 ขวบ

        อาจจะเป็นเพราะ ''อาร์ท'' เริ่มเล่นวอลเลย์บอลด้วยความชอบและมีความอยากที่จะเล่น ทำให้เขามีความสุขทุกครั้งเวลาที่ได้สัมผัสกับลูกยาง จึงไม่แปลกที่จะได้เห็นฝีไม้ลายมือการขึ้นฟาดหัวเสาแบบสุดเจ๋งของ ''อาร์ท'' แม้เขาจะมีรูปร่างเล็กกว่าใครเพื่อน แต่ด้วยน้ำหนักการตบ การกระโดด และลีลาที่ฉายออกมาแล้วถือว่าไม่ธรรมดา

        เรียกว่า ถึงจะเล็กแต่เป็นเล็กพริกขี้หนู และประมาทไม่ได้เลยทีเดียว

        โดย ''อาร์ท'' เล่าให้ฟังถึงเส้นทางการเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลของตนเองว่า ผมเริ่มเล่นตอนที่มาเรียนโรงเรียนกีฬาสุพรรณบุรี แม้ตอนเด็กที่เริ่มเล่นอาจจะยังไม่คิดอะไรมาก เพียงแค่เห็นพวกพี่ๆ เล่น ผมก็เหมือนเด็กคนอื่นๆ คืออยากสนุก รู้สึกอยากเล่น เพราะคิดว่ามันท้าทายดีก็เท่านั้น กระทั่งว่าเล่นไปนานๆ เข้ามันเริ่มมีความสุข บางครั้งซ้อมหนัก เหนื่อย และเคยหนีซ้อมบ้าง แต่สุดท้ายมันขาดไม่ได้ก็กลับมาเล่นเหมือนเดิม

        ''ผมคิดว่าที่ผมเล่นได้และมายืนอยู่ตรงจุดนี้ เพราะผมมีความรักในกีฬาชนิดนี้ ที่สำคัญถ้าไม่มี อาจารย์ขจรศักดิ์ มานะพรชัย ผมก็คงไม่ก้าวมาติดเยาวชนทีมชาติแน่นอน เพราะอาจารย์เป็นคนสอนผมมาตลอด''

        ''ผมว่าทุกคนที่เล่นกีฬาต่างก็มีความฝัน มีเป้าหมาย บางคนอยากติดทีมชาติ ผมเองลึกๆ ก็อยากติดทีมชาติชุดใหญ่ แต่ด้วยรูปร่างที่เป็นคนตัวเล็ก เลยไม่กล้าคิดไปไกล และผมคิดว่าถ้าเทียบกับคนอื่นๆ ที่ตัวสูงๆ โอกาสเราย่อมน้อยกว่าเป็นเรื่องธรรมดา อย่างไรก็ตาม ถ้าวันข้างหน้าไม่ได้ติดชุดใหญ่ก็ไม่เสียใจ เพราะวันนี้ผมถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว ผมได้เป็นตัวแทนเยาวชนทีมชาติไทยไปแข่งขันรายการสำคัญๆ''

        ''กว่าจะมาถึงวันนี้มันยากพอสมควร แม้ว่าผมจะไม่เจออุปสรรคใดๆ แต่มันต้องอาสัยการซ้อมหนัก เราต้องขยัน มีระเบียบวินัย และมีความตั้งใจในการฝึกซ้อม ผมโชคดีที่ครอบครัวให้การสนับสนุนและตัวเองก็รักกีฬานี้ เวลาเล่นแล้วมีความสุข''

        ''จากตอนเด็กไม่ได้คิดอะไร มีเพียงความในคืออยากเป็นทหาร แต่พอตอนนี้ผมคิดว่าผมมาถูกทางแล้ว เพราะมีรุ่นพี่หลายคนที่สามารถทำความฝันเป็นจริงจากการเล่นกีฬาวอลเลย์บอล และผมก็เริ่มมองว่ากีฬาวอลเลย์บอลจะทำให้ผมเองมีหน้าที่การงานที่ดี ซึ่งมันก็สอดคล้องกับความในของผม คือ อยากเป็นหทารบก ซึ่งมันเป็นความฝันสมัยตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ตอนนั้นอาจจะเป็นเพียงฝันเล็กๆ ที่เห็นว่าเท่ดี และคนรอบข้างเรารับราชการทหาร-ตำรวจ พ่อผมเป็นตำรวจ ลุงกับน้าเป็นทหาร แต่ตอนนี้มันคือเป้าหมายใหญ่สำหรับชีวิตผม''

        เรียกว่าทุ่มเททุกลมหายใจให้กับกีฬาวอลเลย์บอลตั้งแต่อายุ 13 ขวบ จวบจนกระทั่งตอนนี้อายุ 18 ปี ''อาร์ท'' ยังคงตั้งตาตั้งตาฝึกซ้อมอย่างสุดความสามารถ แม้จะหนักไม่เท่ากับการเข้าแคมป์ซ้อมของบรรดานักตบทีมชาติชุดใหญ่ แต่ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

        และถึงแม้เป้าหมายของ ''อาร์ท'' ธรรมภัทร์ เกตุแจ่ม หัวหอกประจำสโมสรนครสวรรค์ จะไม่ได้อยู่ที่การติดธงรับใช้ชาติในฐานะนักกีฬา แต่เขาขอทำหน้าที่ตามแบบฉบับของลูกผู้ชาย นั่นคือ การรับใช้ชาติในฐานะ ''หทาร'' แทน