ศึกอเมริกันฟุตบอล เอ็นเอฟแอล ฤดูกาล 2011-12 ผ่านมาครึ่งทางแล้ว แฟนๆก็คงพอจะมองเห็นภาพลางๆว่าทีมใดมีโอกาสลุ้นเข้ารอบเพลย์ออฟ หรือก้าวไปไกลจนกระทั่งถึงแชมป์ซูเปอร์โบว์ล และใครที่เล่นเพื่อรอสิทธิ์การดร๊าฟต์อันดับต้นๆ ในปีหน้า

แต่อย่างน้อยก็มีทีมยักษ์ใหญ่ถึง 4 แห่ง ที่ทำผลงานตกต่ำย่ำแย่ เล่นไม่สมราคาในปีนี้ และคงได้ลุ้นสิทธิ์ดร๊าฟต์อันดับต้นๆ ในปีหน้า มากกว่าจะผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ เริ่มกันที่ “อินเดียนแดงผยอง” วอชิงตัน เร้ดสกินส์ ที่ตอนนี้ผยองไม่ออก หลังจากแพ้มา 3 เกมติดต่อกัน โดยเฉพาะเกมล่าสุดที่พ่าย บัฟฟาโล่ บิลล์ส แบบดูไม่ได้ 0-23 คะแนน ต้องบอกว่า การเล่นอเมริกันฟุตบอล แล้วแพ้เกมศูนย์ ถือว่าน่าอับอายมาก เป็นการบ่งบอกศักยภาพเกมรุกที่อ่อนหัดอย่างชัดเจน


ไมค์ ชานาแฮน คงพบแล้วว่าตัวเองคงเข็น เร้ดสกินส์ ไม่ขึ้น


        

จริงๆ แล้ว เร้ดสกินส์ อดีตแชมป์ซูเปอร์โบว์ล 3 สมัย ย่ำแย่มา 2 ทศวรรษ ตั้งแต่ โจ กิ๊บบ์ส วางมือจากการคุมทีมครั้งแรกในปี 1993 เข้ารอบเพลย์ออฟเพียง 3 ครั้ง มีสถิติแพ้มากกว่าชนะถึง 10 จาก 18 ฤดูกาล เปลี่ยนโค้ชไป 7 ควอเตอร์แบ๊กอีก 15 คน เร้ดสกินส์ ทำท่าจะมีความหวังหลุดพ้นจากเงามืดหลังจาก ไมค์ ชานาแฮน อดีตเฮดโค้ช เดนเวอร์ บรองโก้ส์ มาคุมทีมเมื่อปีที่แล้ว แต่ก็นำทีมมีสถิติชนะ 6 แพ้ 10 เกม พอปีนี้ ออกสตาร์ทชนะ 3 ใน 4 เกม แต่หลังจากนั้นก็ลงเหวพ่าย 3 เกมรวดต่อ ฟิลาเดลเฟีย อีเกิ้ลส์, แคโรไลน่า แพนเธอร์ส และ บัฟฟาโล่ บิลล์ส


จอห์น เบ๊ค ควอเตอร์แบ๊กที่มีฝีมือแค่พอเล่นได้ของ เร้ดสกินส์


        

ปัญหาของ เร้ดสกินส์ เป็นเรื่องเดิมคือไม่มีควอเตอร์แบ๊คที่ไว้ใจได้ ทั้ง เร็กซ์ กรอสส์แมน และ จอห์น เบ๊ค เป็นผู้เล่นสำรองอาชีพ มีความสามารถแค่ระดับปานกลาง ทำให้ทีมบุกรั้งอันดับ 19 ของลีก ได้ระยะเฉลี่ย 320.3 หลาต่อเกม ทั้งๆปีที่แล้วทีมบุก "อินเดียนแดง" อยู่อันดับ 20 เรียกได้ว่ายังคงทำผลงานดาดๆแบบคงเส้นคงวา แต่ ชานาแฮน เชื่อมั่นในตัวเองมากเกินไปว่าแผนการเล่นที่ซับซ้อนของเขา จะช่วยยกระดับการเล่นของทั้ง กรอสส์แมน กับ เบ๊ค เอาเข้าจริง ก็ย่ำแย่อย่างเป็นอยู่ ส่วนทีมรับของเร้ดสกินส์ ยังถือว่าใช้ได้ แม้ใน 3 เกมล่าสุด ปล่อยให้คู่แข่งวิ่งเฉลี่ย 156.5 หลาต่อเกม เพียงแต่ทีมบุกต้องครองบอลในสนามให้นานกว่านี้ เพื่อทีมรับจะมีเวลาพักมากขึ้น เพราะที่ผ่านมา ส่วนใหญ่ทีมบุกมักเปลี่ยนดาวน์ที่ 3 ไม่ค่อยได้ ทำให้ทีมรับต้องลงมาเล่นบ่อยๆ จนส่งผลทำให้ล้า และโดนบดขยี้ช่วงท้ายเกม

ขณะ เดนเวอร์ บรองโก้ส์ ที่เคยได้แชมป์ 2 สมัยภายใต้การคุมทีมของ ชานาแฮน เมื่อปี 1997 กับ 1998 ไม่เหลือคราบความยิ่งใหญ่ในอดีต ผลงานแย่อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ชานาแฮน ถูกไล่ออกหลังจบฤดูกาล 2008 แถมไร้ควอเตอร์แบ๊กที่ฟอร์มคงเส้นคงวา ฤดูกาลนี้เริ่มต้นใช้ ไคล์ ออร์ตัน จอมทัพตัวเก๋า ลงตัวจริง แต่ผลงานแย่ จอห์น ฟ็อกซ์ เฮดโค้ชปีแรกของทีม ส่ง ทิม ทีโบว์ ซึ่งมีประสบการณ์ 2 ปี ทำหน้าที่แทน แม้ไม่ค่อยชอบสไตล์การขว้าง แต่ ทีโบว์ ขว้าง 412 หลา 4 ทัชดาวน์ 1 อินเตอร์เซ็ปต์ ทำให้ตอนนี้ บรองโก้ส์ ชนะ 2 พ่าย 5 นัด รั้งอันดับสุดท้ายกลุ่มตะวันตก เอเอฟซี


แฟน บรองโก้ส์ คงเซ็งที่ต้องเห็นควอเตอร์แบ๊กแต่ละคน นอนหมดสภาพแบบนี้อยู่เรื่อย


        

ปัญหาคือ ทีโบว์ ว้างเข้าเป้าแค่ร้อยละ 46 ต่ำกว่ามาตรฐานของเอ็นเอฟแอล ที่ควอเตอร์แบ๊กมักทำได้เฉลี่ย 60 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป ทำให้ จอห์น เอลเวย์ ตำนานบรองโก้ส์ ซึ่งเป็นประธานผู้บริหารทีมในเวลานี้ เริ่มดูฟอร์มการเล่นของ แอนดรูว์ ลัค ควอเตอร์แบ๊กดาวรุ่งของมหาวิทยาลัย สแตนฟอร์ด และ เอลเวย์ อาจดร๊าฟต์ ลัค ในปีหน้า เพื่อเป็นแฟรนไชส์ควอเตอร์แบ๊คคนใหม่ ส่วนทีมรับ บรองโก้ส์ ป้องกันวิ่งไม่ค่อยดีนัก รั้งอันดับ 17 ของลีก โดนคู่แข่งวิ่งเฉลี่ยต่อเกม 117.7 หลา การป้องกันขว้าง บรองโก้ส์ อยู่อันดับ 19 เสีย 249 หลาต่อเกม เรียกว่าพร้อมเสียคะแนนตลอดเวลา


ทิม ทีโบว์ เหมือนว่าจะเก่ง แต่คงต้องอาศัยเวลาอีกระยะ


        

ทีมต่อมาที่ผลงานน่าผิดหวังเข้าขั้นเลวร้าย คือ “โลมามหาภัย” ไมอามี่ ดอลฟินส์ ซึ่งตอนนี้คงไม่มีทีมไหนกลัวแล้ว เพราะแพ้ 7 เกมรวดนับตั้งแต่เปิดฤดูกาล ถ้ารวมกับฤดูกาลที่แล้ว พ่ายไปถึง 10 เกมติดต่อกัน นอกจากนั้น ดอลฟินส์ ยังแพ้ถึง 11 ใน 12 เกมล่าสุดที่เล่นในบ้าน ทีมบุก ดอลฟินส์ ทำเฉลี่ยแค่ 15.3 แต้มต่อเกม อยู่อันดับ 29 ของลีก แย่กว่าเมี่อปี 2007 ที่ดอลฟินส์ มีสถิติเลวร้ายชนะ 1 แพ้ถึง 15 เกม โดยปีดังกล่าว ดอลฟินส์ ทำเฉลี่ย 16.7 แต้ม และหากยังคงเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ พวกเขาจะมีสถิติทำคะแนนน้อยสุดในประวัติศาสตร์ นับตั้งแต่ก่อตั้งทีมเมื่อ 45 ปีที่แล้ว

เร้ตติ้งของ แช็ด เฮน ควอเตอร์แบ๊ค “โลมามหาภัย” คือ 65.3 รั้งอันดับรองบ๊วยของลีก ดีกว่า แจ๊คสันวิลล์ จากัวร์ส เพียงทีมเดียว แถมแนวบุก ดอลฟินส์ ปล่อยให้ควอเตอร์แบ๊คตัวเองโดนแซ็คไปแล้ว 30 ครั้ง ถือว่าเยอะมากเมื่อเทียบว่าเพิ่งผ่านไปครึ่งฤดูกาลเท่านั้น ส่วนทีมรับ ทำให้คู่แข่งเล่นผิดพลาดจนเสียการครองบอล (Takeaways) เพียง 4 ครั้ง หากผลงานไมกระเตื้อง ดอลฟินส์ อาจได้บอลจากการผิดพลาดของคู่แข่งแค่ 9 ครั้งตลอดฤดูกาล เป็นสถิติใหม่ของ เอ็นเอฟแอล ทำลายสถิติเดิม 11 ครั้งของ บัลติมอร์ โคลต์ส เมื่อปี 1982


โทนี่ สปาราโน่ เฮดโค้ช ดอลฟิ่นส์ ที่น่าจะโดนปลดในไม่ช้า


        

ทีมสุดท้ายที่มีผลงานย่ำแย่ในศึกเอ็นเอฟแอล ฤดูกาลนี้ คือ “เกือกม้า” อินเดียนาโพลิส โคลต์ส ที่ออกสตาร์ทแพ้ 8 เกมรวดเท่ากับ ดอลฟินส์ จริงๆแล้ว สภาพทีม โคลต์ส โดยรวมยังถือว่าใช้ได้ แต่ผู้เล่นทีมรับหลายคนเริ่มอายุมากขึ้น และปัจจัยสำคัญที่สุดคือขาด เพย์ตัน แมนนิ่ง จอมทัพตัวเก่งที่ต้องผ่าตัดต้นคอ และอาจไมได้กลับมาเล่นตลอดฤดูกาลนี้ ทำให้ผลงานของทีมย่ำแย่ที่สุดในรอบ 12 ปี ตอนนี้หลายฝ่ายมองว่า โคลต์ส กำลังเล่นเหมือนรอให้ฤดูกาลนี้จบลง และคว้าสิทธิดราฟต์อันดับ 1 ซึ่ง โคลต์ส อาจดร๊าฟต์ แอนดรูว์ ลัก เพื่อมาแทน แมนนิ่ง


เคอร์ติส เพนเตอร์ ตัวแทนที่เล่นแทน แมนนิ่ง ในทีม โคลต์ส


        

ทั้งหมดเป็นบรรดาทีมที่มีสถิติและผลงานย่ำแย่ในศึกเอ็นเอฟแอล ฤดูกาล 2011-12 สิ่งที่ทีมเหล่านี้ยังคงเหลืออยู่คือความหวังที่พวกเขาอาจกลับมายิ่งใหญ่ได้อีก เพียงแต่ต้องปรับปรุงแก้ไขอีกหลายอย่างเท่านั้น