ฮอตไลน์ โคปา อเมริกา 2011 : ชายคาพักกายในเมนโดซ่า

ชายคาพักกายในเมนโดซ่า

07/07/2011 4:45:48 น.

ช่วงสองสามวันนี้ กระผมต้องเดินทางตลอด จนแทบไม่ได้พักเหมือนกัน จากบัวโนส ไอเรส ทางตะวันออกของอาร์เจนตินา นั่งรถบัส 14 ชั่วโมง มาถึงเมืองเมนโดซ่า ตอนสิบโมงเช้าวันอาทิตย์ จากนั้นเขาที่พักแถวถนน "ปาตริเซีย เมนโดซินาส" คุยกับป้าวาเนสซ่าเจ้าของบ้านและเพื่อนเสร็จ ก็ออกไปตะลอนดูเพรสเซนเตอร์โคปา อเมริกา ที่นี่ ซึ่งอยู่บริเวณโรงแรมอินเตอร์คอนติเนนทัล สถานที่พักเดียวกับทีมชาติอุรุกวัย เดินเล่นที่เมนโดซ่า ช็อปปิ้ง มอลล์ ต่อด้วยไปดูแฟนบอลชิลีเกาะติดทีมชาติของตน

วันรุ่งขึ้นงานเข้าครับ ปั๊มงานเสร็จ ทำทั้งคืนยังไม่ทัน แถมต้องรีบไปขึ้นรถบัสไปเมืองซาน ฮวน ค่ารถติดเป็นเงินไทยก็ 350 บาทมั้ง สูตรของผมก็สูตรเดิมเวลาเดินทางคือ นอนให้น้อยก่อนไปแร่ด พอขึ้นรถทัวร์หลับตลอด ตื่นมาอีกทีถึงซาน ฮวนแล้ว

จากนั้นไปดูเกมคู่ อุรุกวัย - เปรู และ ชิลี - เม็กซิโก แล้วต้องนอนพักแรมที่ซาน ฮวน คืนหนึ่งเลย (แต่นอนได้ไม่กี่ชั่วโมงอยู่ดี) ตอนเช้ารีบไปใช้คอมพิวเตอร์ที่เพรส เซนเตอร์โคปา อเมริกา ที่ซาน ฮวน กว่าจะได้ไปขึ้นรถที่ท่าอีกทีปาเข้าไปบ่ายโมงแล้ว

กว่าจะกลับรังเมนโดซ่า ชายคาพักกายของผมปาเข้าไปสี่โมงเย็น แดดที่นี่ก็ตกเร็ว ฉะนั้นวันนี้ไม่ได้ไปไหนครับ วันที่โคปา อเมริกา พักและปราศจากโปรแกรมแข่ง ผมเองก็ขอพักสักวันก็แล้วกัน

ตั้งแต่มาเหยียบอาร์เจนตินานี่ ผมมีเวลาทำกับข้าวกินน้อยมาก อย่างเก่งก็ทำสปาเก็ตตี ต้มเสร็จ ใส่ปลาทูน่ากระป๋อง ราสซอสมะเขือเทศหน่อย เป็นอันเสร็จพิธี นอกนั้นต้องไปเขมือบแฮมเบอร์เกอร์นอกบ้านเป็นส่วนใหญ่ครับ

ทำอาหารเช้ากินเองครับ เป็นไส้กรอกกับเนื้อวัวทอด

ศัพท์ภาษาสาเปนเขียนว่า "Freir" (เฟรอีร์) ครับ แปลว่าทอด ขี้เกียจก็ทอดรวมกันแบบนี้ไปเลย กระทะซื้อมาแพงต้องใช้ให้คุ้ม

คราวนี้ล่ะ ได้ฤกษ์เปิดซิงพ่อครัวเปสขนานแท้ เป็นวิธีการทำครัวแบบมั่วๆ ครับ ข้าวก็เอาหม้อหุงเอา แต่ลืมไปว่า ข้าวแบบยุโรป เวลาหุงแล้วเม็ดมันจะพองๆ มันๆ เราดันใส่น้ำเยอะไปหน่อยตอนแรก หนนี้เลยใส่น้ำน้อยลงนิดหนึ่ง แหมก็คนไม่ได้หุงข้าวมาเป็นสิบๆ ปี ซื้อกินลูกเดียว มันก็ต้องมีพลาดกันบ้างล่ะ

ของที่ซื้อก็ไม่มีไรมาก ไส้กรอก ไก่ เนื้อวัว น้ำมันดอกทานตะวัน แล้วที่สำคัญขาดไม่ได้คือ "กระทะ"

สาบานได้เลยว่า นึกศัพท์ภาษาสเปนไม่ออกจริงๆ คำว่ากระทะ กระทั่งต้องมาซื้อเองนี่ละ จึงถึงบางอ้อว่าเขาเรียก "Santen" (ซัลเทน) อันหนึ่งแพงหลายอยู่ คิดเป็นเงินไทยก็เกือบ 400 บาท แพงมากๆ แต่ก็ต้องซื้อละครับ

ชีวิตที่นี่ค่าครองชีพสูงเหมือนยุโรปเปี๊ยบ บางอย่างแพงกว่าด้วย ฉะนั้นใช้อะไรก็ต้องคิดหน้าคิดหลัง แต่จริงๆ แล้วก็ถือว่ากระผมเองค่อนข้างใช้เงินแบบสบายๆ พยายามปรับตัว ทดลองกินโน่นกินนี่ พยายามใช้ชีวิตแบบบ้านเขาให้มากที่สุดครับ พยายามอยู่กับมันแบบมีความสุข แม้จะทุกข์นิดหน่อยต้องเป็นห่วงหวานใจนี่ล่ะ

เรื่องค่าแท็กซี่ บางครั้งหลีกเลี่ยงไม่ได้ นั่งทีก็ 150 บาทแล้ว เวลารีบๆ ก็ต้องพึ่งมันละ บางทีก็โดนโกง นอกเหนือจากมิเตอร์พุ่งเป็นจรวดแล้ว คนขับบางคนดันขับอ้อมโลกอีก อย่างวันนี้นั่งกลับจากเพรสเซนเตอร์ ต้องไปอีกทางใช้เวลาแป๊บเดียว เคยนั่งประมาณ 15-16 เปโซ คนขับหัวเสอ้อมโลกไปเข้าอีกทาง รถติดอีก หาเข้าไป 21 เปโซ อยากด่าเป็นภาษาสเปนเหมือนกันว่า "จะอ้อมทำบิดา...เรอะ" แต่นึกศัพท์ไม่ออกครับ ทำบุญทำทานมันไป

สนามบิเซนเตนาริโอที่สวยงาม

ย้อนกลับมาเรื่องกับข้าว ก็ไม่มีไรมากครับ เอาน้ำมันใส่เจ้า Salten ให้พอ หั่นไส้กรอกเป็นแฉกๆ โยนลงไป ทอดจนเหลืองอร่ามเสร็จแล้วก็เอาขึ้น

จากนั้นตอกไข่แต่ไม่ต้องเอาสตั๊ดใส่นะครับ โยนลงกระทะ รอจนสุกไข่ดาวเหลืองอ๋อยก็เอาขึ้น

ท้ายสุดก็โยนเนื้อลงไปว่ายน้ำมันเล่น เนื้อนี่ต้องทอดนานหน่อยครับ เพราะเนื้อมันหนา แต่ต้องบอกว่าเนื้อสไตล์อาร์เจนไตน์ค่อนข้างนุ่ม และอร่อยมาก สมคำร่ำลือครับว่า เนื้ออาร์เจนตินาขึ้นชื่ออร่อยที่สุดในโลก เป็นหนึ่งในสินค้าส่งออกและขายดีมากครับ และที่นี่ก็กินเนื้อกันมาก คิดต่อคนต่อปีก็หลายร้อยกิโลกรัมครับ ส่วนไก่กินนิดๆ หมูแทบไม่กินเลย คิดไปคิดมา เหมือนตัวเองมาอยู่ในอิตาลีหรือเปล่าว่า อะไรๆ มันช่างคล้ายกัน และคล้ายกับวัฒนธรรมยุโรปมาก

บ้านที่ผมพักนั้น อยู่บนถนน Patricia Mendocinas 1871 หาในแผนที่กูเกิลก็เจอครับ ใกล้ๆ บ้านเป็นซูเปอร์มาร์เกตชื่อ "Vea" (เวอา) เป็นหนึ่งในซุปฯ ใหญ่ของอาร์เจนตินา

ของในซูเปอร์มาร์เกต ก็จะถูกกว่าร้านโชว์ห่วย หรือร้านขายของเบ็ดเตล็ด น้ำขวดหนึ่งถ้าไปซื้อร้านกาแฟก็ตก 40 บาท ถ้าเป็นน้ำโค้ก แฟนต้า ขวดเล็ก ก็ซัดเข้าไป 70 กว่าบาท นี่เรื่องจริงครับ ของข้างนอกแพงมากๆ

ฉะนั้นเวลาเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตที คนจะเข็นตะกร้าและซื้อกันจนเต็มไปหมด ตั้งแต่อาหาร กระดาษ ไม้จิ้มฟัน

เนื้อที่ผมซื้อมาทอดกินเขาเรียกว่า "Asado novillo" (อซาโด โนวิโย่) ก็ประมาณเนื้อลูกวัว นั่นละครับ ราคา 16.67 เปโซ ก็ประมาณ 120 บาท ทอดกินอร่อยดีเหมือนกัน ขาดอย่างเดียวคือ น้ำปลาครับ หาซื้อยากมากที่นี่ จะหยิบใส่กระเป๋าจากบัวโนส ไอเรสก็กลัวมันหกเลาะเทอะ

หรืออย่างเนื้อที่เพรสเซนเตอร์ซึ่งเจ้าภาพเมืองซาน ฮวน จัดอาหารเลี้ยงสื่อนั้นก็อร่อยมาก อยากใส่ถุงกลับบ้านสัก 5 ถุง ผมซัดไป 2 ถ้วย อันนั้นไม่ทันถามเรียกว่าอะไรกินลูกเดียวครับ

ส่วนเพรสเซนเตอร์ที่เมนโดซ่า ไม่มีอะไรเลย พอนม กาแฟ น้ำเปล่าหมด ไม่มีอะไรบริการต่อครับ ไม่รู้ตอนไปดูนัดที่สองของกลุ่ม ซี ที่สนามนี้ จะมีอะไรบริการหรือเปล่า

แต่ถึงมีหรือไม่มีก็ช่างมันเถอะ ไม่ได้มากินครับ เกมต่อไปของกลุ่ม ซี จะหวดที่เมนโดซ่า ฉะนั้นเราก็ต้องไปไหนไกลมาก สังเวียนหวดนั้นอยู่นอกเมือง ซึ่งก็คงมีรถบัสรับกลับมาส่งที่เพรสอยู่ดี จากนั้นนั่งแท็กซี่กลับบ้านไม่ไกลมาก ยกเว้นอย่าเจอคนเก่าที่ขับอ้อมโลกก็แล้วกัน

พูดถึงสถานการณ์กลุ่ม ซี นั้น เป็นอะไรที่เครียดและโลกแตกเหมือนกันครับ เห็นท่าทาง ออสการ์ วอชิงตัน ตาบาเรซ ให้สัมภาษณ์ในห้องสื่อแล้ว แกดูเครียดอย่างชัดเจน แล้วออกอาการอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ

เมื่อวานรถบัสยี่ห้อ Flecha Bus (เฟลชา บุส) รุ่นเดียวกับที่ผมนั่งกลับมาจากซาน ฮวน นำพา นักเตะอุรุกวัยออกจากโรงแรมคอนติเนนทัลเวลาประมาณ 15.30 น. เพื่อไปฝึกซ้อม ซึ่งก็มีแฟนบอลมารอนิดๆ หน่อยๆ ต่างร้องตะโกน "Que saluden que saludenn" ผู้เล่นก็โบกมือทักทายกันไป บางคนก็ถ่ายรูป แล้วก็ตะโกน "Arriva Uruguay!" (อาร์รีบา อุรุกวัย) สนุกดีเหมือนกัน แต่ไม่มันเท่าบรรยากาศของแฟนชิลีครับ

ข่าวที่ไม่ค่อยดีของอุรุกวัยคือ ดีเอโก้ โกดิน เซนเตอร์ฮาล์ฟคนสำคัญยังไม่หายเจ็บ แกเจ็บตอนซ้อมก่อนมาโคปา อเมริกา ซึ่งตอนแรกทำท่าจะหลุดจากทีมไปเหมือนกัน

ภายหลังการซ้อม สื่ออุรุกวัยก็คาดตัว 11 คนแรกในเกมที่จะพบชิลีออกมาทันที ซึ่งยังคงเหมือนนัดแรกที่เสมอเปรูมาครับคือ เฟร์นานโด เนสเตอร์ มุสเลร่า - มักซี่ เปเรย์ร่า, ดีเอโก้ ลูกาโน่, เมาริซิโอ วิคตอริโน่, มาร์ติน กาเซเรส - ดีเอโก้ เปเรซ, เอคิดิโอ อเรวาโล่ ริออส, อัลวาโร่ เปเรย์ร่า - หลุยส์ ซัวเรซ, ดีเอโก้ ฟอร์ลัน และ เอดินสัน คาวานี่

ส่วนความเคลื่อนไหวชิลีจะเป็นอย่างไร พรุ่งนี้มาติดตามกันครับ

เปสเช่
facebook : night_noom@hotmail.com